Γειά και χαρά φίλοι μου!
Μαρκ: Ο Γεράσιμος, χρόνια κάνει αιμοκάθαρση...αυτή η παλιοαρρώστια τον έχει κάνει να ζει μισή ζωή.Ούτε την γυναίκα του χάρηκε,ούτε τα παιδιά του..κουράστηκαν απο την γκρίνια του και το μαράζι του κι έφυγαν απο κοντά του.
Τζιμ: Μα πως ζει μόνος του...σ αυτή την κατάσταση χωρίς αγάπη χωρίς την παρουσία
άλλου ανθρώπου δίπλα του,πως αντέχει;
Φώτης: Ζει με τον υπολογιστή. Όποτε πάω ...είναι ανοικτός..μπαίνει μέσα και ξεχνιέται.
Μαρκ: Τελευταία μου λεγε οτι έχει σαρανταπέντε χιλιάδες φίλους,κι ούτε έναν
να μην του προσφέρει ένα ποτήρι νερό.
Τζιμ: Κινητό ; Έχει κινητό;
Μαρκ: Εχει..μα...στην ανάγκη του ...δεν μπορεί μόνος του να ζει..ένα παραπάτημα στο χαλί και πέφτει...μόνος!...Κρίμα...τον άνθρωπο...τον λυπάμαι.
Φώτης: Κι γω. Είχε δημιουργήσει και μια ηλεκτρονική σχέση με μια κυρία.
Το ψέμμα που της έλεγε...ούτε ο Φώσκολος δεν μας παραμύθιαζε έτσι...στερεί
αλλού και αλλού το χάος...βασιλεύει.
Μαρκ: Το χειρότερο τελικά δεν είναι η αρρώστια όσο η μοναξιά...κι οχι
η μοναξιά...όσο η αγάπη που δεν υπάρχει.Δεν παίρνει αγάπη,δεν δίνει
αγάπη.
Τζιμ: Πατέρα,αυτός δεν έδινε αγάπη ποτέ..στα παιδιά του. Είναι στον άνθρωπο.
Μαρκ: Μπορεί..μα..αν ήταν υγιής,θα χε αγάπη.Δεν θα ταν τόσο πληγωμένος.
Φώτης: Δεν το πιστεύω μας λες οτι όποιος είναι ασθενής,επιτρέπεται να μην έχει αγάπη για τους άλλους;
Μαρκ: Όχι... Η ζωή άλλάζει τον άνθρωπο που πονά.
Τζιμ: Δεν τον αλλάζει οταν πεινά και τον αλλάζει όταν πονά;
Μαρκ: Κι όταν πονά κι όταν πεινά,κι όταν τα θέλει όλα δικά του,κι όταν τρελλαίνεται
και πιστεύει οτι οι άλλοι θέλουν το κακό του.
Φώτης: Άβυσσος η ψυχή κάθε ανθρώπου. Τελικά γεννιέται και πεθαίνει κανείς
σύμφωνα με τις καταστάσεις που βιώνεις την ζωή.
Μαρκ: Κάπως έτσι.
Τζιμ: Πάντως το ψέμμα βασιλεύει στο όνειρο...και δεν θεωρείται κακό.
Στην ζωή θεωρείται το χειρότερο ελλάτωμα αν θέλει κάποιος να χαίρεται.
Μαρκ: Αν δεν ενοχλεί με την στάση του, τις ζωές των άλλων..κανένα πρόβλημα.
Φώτης: Μα είναι τρελό!Πως;
Μαρκ: Οι μοναχικοί άνθρωποι...ζουν μέσα στο ψέμμα.
Τζιμ: Και οι μοναχοί;
Μαρκ: Εκείνοι ζουν την αλήθεια.Λατρεύουν τον Θεό και θυσιάζονται.
Όνειρο τους είναι η αιώνια ζωή.
Οι μοναχικοί...ξεγελούν τις στιγμές τους με το ψέμμα.
Φώτης: Πού το ξέρεις;
Μαρκ: Εχω ζησει μόνος πολλά χρόνια.Την βιώσα την μοναξιά.
Ονειρεύτηκα το ψέμμα σ όλες μου τις στιγμές.Είναι αδύνατο να ζεις,
χωρίς σχέδια ...απραγματοποίητα
Φώτης: Θα κάνω μια ερευνα στο ιντερνετ,θα διαβάσω κι αλλες γνώμες.
Τζιμ: Του πατέρα βαραίνει...
Φώτης: Ναι..μα δεν μου ναι αρκετή.Θα διαβάσω ψυχολόγους.
Τζιμ: Ο μπαμπάς δεν λέει θεωρία..την έχει βιώσει..
Φώτης: Σε προσβάλλω πατέρα αν πάρω κι απο αλλού πληροφορίες;
Θέλω αν ποτε την ζήσω την μοναξιά να μπορώ να την αντιμετωπίσω.
Μαρκ: Όχι Φώτη μου,πάντα οτι μαθαίνουμε μας κάνει πιο ανθεκτικούς,
δυνατούς,ώριμους.
Τζιμ: Εγω την έχω βιωσει για ένα μικρό διάστημα στην κατασκήνωση.
Φώτης: Αδύνατον!
Τζιμ: Κι όμως, μέσα σε τόσα παιδιά ήμουν μόνος.
Φώτης: Αυτη δεν λογίζεται μοναξιά.
Μαρκ: Αυτή λογίζεται και είναι η χειρότερη...αργοπεθαίνεις.
Φώτης: Την έχεις βιώσει κι αυτήν;
Μαρκ: Κάνοντας την θητεία μου.
Φώτης: Θα με τρελλάνεται πατέρας και γιός.Εγώ γιατί δεν την έχω νοιώσει;
Τζιμ: Γιατί είσαι παραμυθάς! Ποιός εγκαταλείπει έναν παραμυθά;
Μαρκ: Πες τα Τζιμάκο,τους ζωντανεύεις τα όνειρα.
Φώτης: Τα όνειρά μου...αυτά που γω κάνω...αν ..αν...σταματήσω να ονειρεύομαι
Θα βιώσω την μοναξιά;Θα γίνω μοναχός! Ε; ΤΙ λέτε;
Μαρκ: Όταν το μυαλό λειτουργεί παρα λειτουργεί...δεν σταματά..το όνειρο.
Φώτης: Ναι καλά...στην Ανάφη,στην Ηρακλειά,στην Δονούσα,στην Γαύρο..
που είχαν τελειώσει οι προμήθειες μας και πεινούσα...δεν είχα εμπνευση
για όνειρα...ούτε έβλεπα στην κυριολεξία.
Μαρκ: Θα σου δώσει την ευχή του ο Τζιμ που χει βαπτίσει...πόσα μωρά Τζιμ;
και δεν θα σταματήσεις.
Φώτης: Χα!χα! Κι γω..εχω βαπτίσει...ποτέ δεν θα με εγκαταλείψει το χάρισμα
ποτέ δεν προβλέπω να ζήσω την μοναξιά.Θα λέω συνεχώς ψέμματα.
Θα παραβιάζω την εντολή του Θεού σκορπίζοντας χαρά!
Μαρκ: Ουστ! Στο ψέμμα!...
Φώτης: Μα.. πατέρα...τι συζητάμε τόση ώρα;
Μαρκ: Παραλογισμούς ..σηκωθείτε να πάμε να κλαδέψουμε τις τριανταφυλλιές.
Φώτης:Εγώ τους δέχομαι.
Τζιμ: Και γω τους παραδέχομαι.
Μαρκ: Ο Γεράσιμος, χρόνια κάνει αιμοκάθαρση...αυτή η παλιοαρρώστια τον έχει κάνει να ζει μισή ζωή.Ούτε την γυναίκα του χάρηκε,ούτε τα παιδιά του..κουράστηκαν απο την γκρίνια του και το μαράζι του κι έφυγαν απο κοντά του.
Τζιμ: Μα πως ζει μόνος του...σ αυτή την κατάσταση χωρίς αγάπη χωρίς την παρουσία
άλλου ανθρώπου δίπλα του,πως αντέχει;
Φώτης: Ζει με τον υπολογιστή. Όποτε πάω ...είναι ανοικτός..μπαίνει μέσα και ξεχνιέται.
Μαρκ: Τελευταία μου λεγε οτι έχει σαρανταπέντε χιλιάδες φίλους,κι ούτε έναν
να μην του προσφέρει ένα ποτήρι νερό.
Τζιμ: Κινητό ; Έχει κινητό;
Μαρκ: Εχει..μα...στην ανάγκη του ...δεν μπορεί μόνος του να ζει..ένα παραπάτημα στο χαλί και πέφτει...μόνος!...Κρίμα...τον άνθρωπο...τον λυπάμαι.
Φώτης: Κι γω. Είχε δημιουργήσει και μια ηλεκτρονική σχέση με μια κυρία.
Το ψέμμα που της έλεγε...ούτε ο Φώσκολος δεν μας παραμύθιαζε έτσι...στερεί
αλλού και αλλού το χάος...βασιλεύει.
Μαρκ: Το χειρότερο τελικά δεν είναι η αρρώστια όσο η μοναξιά...κι οχι
η μοναξιά...όσο η αγάπη που δεν υπάρχει.Δεν παίρνει αγάπη,δεν δίνει
αγάπη.
Τζιμ: Πατέρα,αυτός δεν έδινε αγάπη ποτέ..στα παιδιά του. Είναι στον άνθρωπο.
Μαρκ: Μπορεί..μα..αν ήταν υγιής,θα χε αγάπη.Δεν θα ταν τόσο πληγωμένος.
Φώτης: Δεν το πιστεύω μας λες οτι όποιος είναι ασθενής,επιτρέπεται να μην έχει αγάπη για τους άλλους;
Μαρκ: Όχι... Η ζωή άλλάζει τον άνθρωπο που πονά.
Τζιμ: Δεν τον αλλάζει οταν πεινά και τον αλλάζει όταν πονά;
Μαρκ: Κι όταν πονά κι όταν πεινά,κι όταν τα θέλει όλα δικά του,κι όταν τρελλαίνεται
και πιστεύει οτι οι άλλοι θέλουν το κακό του.
Φώτης: Άβυσσος η ψυχή κάθε ανθρώπου. Τελικά γεννιέται και πεθαίνει κανείς
σύμφωνα με τις καταστάσεις που βιώνεις την ζωή.
Μαρκ: Κάπως έτσι.
Τζιμ: Πάντως το ψέμμα βασιλεύει στο όνειρο...και δεν θεωρείται κακό.
Στην ζωή θεωρείται το χειρότερο ελλάτωμα αν θέλει κάποιος να χαίρεται.
Μαρκ: Αν δεν ενοχλεί με την στάση του, τις ζωές των άλλων..κανένα πρόβλημα.
Φώτης: Μα είναι τρελό!Πως;
Μαρκ: Οι μοναχικοί άνθρωποι...ζουν μέσα στο ψέμμα.
Τζιμ: Και οι μοναχοί;
Μαρκ: Εκείνοι ζουν την αλήθεια.Λατρεύουν τον Θεό και θυσιάζονται.
Όνειρο τους είναι η αιώνια ζωή.
Οι μοναχικοί...ξεγελούν τις στιγμές τους με το ψέμμα.
Φώτης: Πού το ξέρεις;
Μαρκ: Εχω ζησει μόνος πολλά χρόνια.Την βιώσα την μοναξιά.
Ονειρεύτηκα το ψέμμα σ όλες μου τις στιγμές.Είναι αδύνατο να ζεις,
χωρίς σχέδια ...απραγματοποίητα
Φώτης: Θα κάνω μια ερευνα στο ιντερνετ,θα διαβάσω κι αλλες γνώμες.
Τζιμ: Του πατέρα βαραίνει...
Φώτης: Ναι..μα δεν μου ναι αρκετή.Θα διαβάσω ψυχολόγους.
Τζιμ: Ο μπαμπάς δεν λέει θεωρία..την έχει βιώσει..
Φώτης: Σε προσβάλλω πατέρα αν πάρω κι απο αλλού πληροφορίες;
Θέλω αν ποτε την ζήσω την μοναξιά να μπορώ να την αντιμετωπίσω.
Μαρκ: Όχι Φώτη μου,πάντα οτι μαθαίνουμε μας κάνει πιο ανθεκτικούς,
δυνατούς,ώριμους.
Τζιμ: Εγω την έχω βιωσει για ένα μικρό διάστημα στην κατασκήνωση.
Φώτης: Αδύνατον!
Τζιμ: Κι όμως, μέσα σε τόσα παιδιά ήμουν μόνος.
Φώτης: Αυτη δεν λογίζεται μοναξιά.
Μαρκ: Αυτή λογίζεται και είναι η χειρότερη...αργοπεθαίνεις.
Φώτης: Την έχεις βιώσει κι αυτήν;
Μαρκ: Κάνοντας την θητεία μου.
Φώτης: Θα με τρελλάνεται πατέρας και γιός.Εγώ γιατί δεν την έχω νοιώσει;
Τζιμ: Γιατί είσαι παραμυθάς! Ποιός εγκαταλείπει έναν παραμυθά;
Μαρκ: Πες τα Τζιμάκο,τους ζωντανεύεις τα όνειρα.
Φώτης: Τα όνειρά μου...αυτά που γω κάνω...αν ..αν...σταματήσω να ονειρεύομαι
Θα βιώσω την μοναξιά;Θα γίνω μοναχός! Ε; ΤΙ λέτε;
Μαρκ: Όταν το μυαλό λειτουργεί παρα λειτουργεί...δεν σταματά..το όνειρο.
Φώτης: Ναι καλά...στην Ανάφη,στην Ηρακλειά,στην Δονούσα,στην Γαύρο..
που είχαν τελειώσει οι προμήθειες μας και πεινούσα...δεν είχα εμπνευση
για όνειρα...ούτε έβλεπα στην κυριολεξία.
Μαρκ: Θα σου δώσει την ευχή του ο Τζιμ που χει βαπτίσει...πόσα μωρά Τζιμ;
και δεν θα σταματήσεις.
Φώτης: Χα!χα! Κι γω..εχω βαπτίσει...ποτέ δεν θα με εγκαταλείψει το χάρισμα
ποτέ δεν προβλέπω να ζήσω την μοναξιά.Θα λέω συνεχώς ψέμματα.
Θα παραβιάζω την εντολή του Θεού σκορπίζοντας χαρά!
Μαρκ: Ουστ! Στο ψέμμα!...
Φώτης: Μα.. πατέρα...τι συζητάμε τόση ώρα;
Μαρκ: Παραλογισμούς ..σηκωθείτε να πάμε να κλαδέψουμε τις τριανταφυλλιές.
Φώτης:Εγώ τους δέχομαι.
Τζιμ: Και γω τους παραδέχομαι.
