Γειά και χαρά Φίλοι μου!
Ρωξάνη:Καίτη!..Καιτούλα!...Κατίνα!...Αικατερίνη!....Ρίνα!...Κατερίνα!...Κατίγκω!...
Καίτη: Τώρα..θα θελα να μουν η Κατίγκω,να σε πιάσω απο το μαλλί και να μην αφήσω τρίχα στην κεφαλί σου.Άκου, Κατίγκω!Κατίγκω,με προσφώνησες; Τώρα θα σε φωνάζω Ροκάνα...να δεις σ αρέσει;
Ρωξάνη: Έλα φιλενάδα...μια πλάκα έκανα να γελάσουμε.
Καίτη: Πλάκα έκανες και χθες στην αγρυπνία,που πήγαμε να πάρουμε την ευλογία του Επίσκοπου,και μπερδεύτηκες στο χαλί και παρά λίγο να τον μισερώσεις; Μα πως το κανες;
Ρωξάνη: Εγώ είμαι γκαντέμω, σε μένα έλαχε.
Καίτη: Απρόσεχτη!Κοκάλο!
Ρωξάνη: Με ματιάζετε...αλλιώς δεν εξηγείτε.
Καίτη: Πες τα μας τώρα..γκαβή!...Το πανέρι με τον βασιλικό,
δεν το δες και έπεσες μέσα;
Ρωξάνη: Αφού έσπρωχναν...κόσμος..και κοσμάκης,πατάνε
μια και τρεις φορές τον χρόνο στο ναό,και φέρνουν όλες
τις σεισμικές δονήσεις της Κω.
Καίτη: Πάλι άλλοι φταίνε..εσύ ποτέ!...
Ρωξάνη: Κατίγκω ήρθα για καφεδάκι όχι για καυγαδάκι.
Καίτη: Πάλι Κατίγκω;
Ρωξάνη: Με εκνεύρισες,λες και δεν βλέπω τα χάλια μου,μου τα υπενθυμίζεις.
Καίτη: Χάλια,μόνο χάλια; Ο επίσκοπος δεν σε είπε πολύ όμορφη;
Ρωξάνη: Με τέτοια τρομάρα που πήρε...εξόρκισε το κακό!
Καίτη: Είδε την ψυχούλα σου,γιατί στο πρόσωπο δεν λες και πολλά.
Ρωξάνη: Σιγά φιδοφιλενάδα μην μου πεις οτι με βλέπω στον καθρέπτη
και τρομάζω..
Καίτη: Μπορεί να στο πε γιατί απο όλες ήσουν πιο σεμνά ντυμένη.
Ρωξάνη: Κατίνα!..Κατίνα!...μ όλη την σημασία της λέξεως.
Καίτη: Εγω Κατίνα; Που πέρασες μέσα απο τα καθίσματα και παρέσυρες δυο
κυρίες και φώναζαν;
Ρωξάνη: Τι απλώνουν τα πόδια τους,στο σαλόνι τους κάθονται;
Καίτη: Όλο γκάφες!
Ρωξάνη: Χθες το βράδυ,μου πρότεινε η Σοφία να καθήσουμε στο Θησείο
να με κεράσει μια μπύρα.Και ξέρεις τι της είπα;
Καίτη: Τι;
Ρωξάνη: Ε...μην με κοροιδεύεις;
Καίτη: Λέγε..κι άλλη φορά..έξω απο το σπίτι σου να μην χαζολογάς
με τον άντρα σου. Τι; έεεε; Ξεσηκώνεις τα αρσενικά μας.
Ρωξάνη: Μου χρεώνεις γκάφα; Να καταλάβω; Τον ρώταγα ψυθιριστά.
Καίτη: Μην αλλάζεις κουβέντα.,λέγε ήπιατε την μπύρα;
Rωξάνη: Θα με τρελλάνεις!!
Καίτη: Εγώ; Ή εσύ που περνάς απο την πιάτσα των ταχί,και ανοίγουν
αυτόματα τριάντα πόρτες αυτοκινήτων να βγουν τα σωφέρεια να σε χαζέψουν;
Ρωξάνη: Πωπώ! Κουτσομπόλα!..Ποιος τα λέει όλα αυτά;Τι κακοήθειες!
Α! Μέχρι εδώ...δεν θα μου ρίχνεις το ηθικό μου συνεχώς...τι φιλενάδα
είσαι συ καλέ; Ούτε ο εχθρός μου δεν θα τόλμαγε να με πληγώσει...
Πιες τον καφέ μονάχη σου,άλλωστε κόκκαλα έχει..πότε θα βράσει
το απόγευμα;
Καίτη: Πες μου τι έκανες στην Σοφία,και πήγαινε να πιεις καφέ στην Σία,
στην Μαρία,στην Ρόμυ.Σκασίλα μου!...
Ρωξάνη: Μπα; Που θα σου πω; Ανακρίτρια, δικάζεις και καταδικάζεις.
Θα πάω στην Ρόμυ,που όλο γελάει και μου λέει οτι τα κατάφερα.,.
να τους κάνω να γελούν μια εβδομάδα.
Καίτη: Σιγά-σιγά..μην το πάρεις κι απάνω σου.Γκαφατζού!
Ρωξάνη: Φεύγω ...μείνε με την περιέργεια.Goodbay!...
Καίτη: Σε ποια θα πας;
Ρωξάνη: Σιγά μην σου πω.
Καίτη: Θα μάθω..τίποτε δεν μένει κρυφό!
Ρωξάνη: Άμα
UΡωξάνη: Ευα!...Ευα!..Να δούμε αθανασία Θεέ μου! Κάνε το θαύμα σου!
Εύα: Καλώς την ! Ποιο ψαλμό απαγγέλεις;
Ρωξάνη: Της Κατίγκως!
Ευα: Έχω χάσει κανένα επεισόδιο;
Ρωξάνη: Α! Δεν νοιώθω καλά...άλλη και τούτη.Ξέχασα τα κλειδιά
στην Κατίγκω..πάω να τα πάρω...ικανή την έχω να πάει να δει τι φαγητό
μαγείρεψα. Γειά τα λέμε...η Παναγιά να μας βοηθάει,να κλείνουμε το
στόμα μας...παράδεισο δεν θα δούμε.
Ρωξάνη: Καίτη!...Καιρούλα!...Πέτα μου τα κλειδιά μου!..
Καίτη: Μολών λαβέ!
Ρωξάνη: Βιάζομαι.Πέτα τα!
Καίτη: Όρίστε...
Τα πετάει στα πόδια της.Και την κοιτάζει.
Ρωξάνη: Τι κοιτάς; Άντε μέσα.Θέλω να τα πιάσω.
Καίτη: Κι γω σε τι σε εμποδίζω;
Ρωξάνη: Δεν ξέρεις;
Καίτη: Ας το καλό σου! Να.. δεν σε βλέπω.
Ρωξάνη: Γειά!
Ρωξάνη: Ρόμυ!...Ρωμαία!...Ρουντίνα!...Ρούμελη!..Ρούλα!...Ρούσα!...Ρομίνα!..
Ιουλία!...Ιουλιέτα!...
Φώτης: Καλημέρα! Γιατί αλλάζεις το όνομα της μαμάς μου;
Ρωξάνη: Έτσι μ αρέσει. Μέσα ποιος είναι;
Φώτης: Κανείς! Εγώ μόνο..σου κάνω;
Ρωξάνη: Όχι!
Φώτης: Έλα να μου πεις τις γκάφες σου στην εκδρομή.
Πήγατε στο Σαχό;
Ρωξάνη: Πήγαμε.Να κάτσω στην κούνια;
Φώτης: Όπου γουστάρεις!
Ρωξάνη: Φέρε μου και νεράκι απο το ψυγείο...αν μπορείς;
Φώτης: Θες ένα φρέντο;
Ρωξάνη: Άκου..τι λέει; Ευχαριστώ. Και γω κουμπάρα στον γάμο σου.
Φώτης: Όχι κουμπάρα,αν θες να πιεις καφέ.
Ρωξάνη: Σωστά! Θα τον διαλύσω.
Φώτης : Έρχομαι...
Ρωξάνη: Περιμένω.
Φώτης: Ορίστε !...Και τυροπιττάκια...απο τα χεράκια του Μαρκ.
Ρωξάνη: Φορούσε γάντια όταν τα έπλαθε;
Φώτης: Πάντα.
Ρωξάνη: Πολύ τριχωτός! Και πως σιχαίνομαι την τρίχα στο φαγητό,δεν λέγεται.
Φώτης: Άσε τις τρίχες,και πες μου πως τα πέρασες;
Ρωξάνη: Όπως πάντα Φώτη,μέσα στην τρέλλα μου,την παλαβομάρα μου,την γκάφα μου.Θα σου πω τι όμορφα που πέρασα.Όχι τις γκάφες μου,άλλη φορά...Ξεκίνησα να πάω στο σπίτι της Ασήμω,στην Αγ Παρασκευή.
Για να φύγουμε μαζί το πρωί για το αεροδρόμιο.Πήρα ένα ταχί,
απο την πλατεία.Η βαλίτσα μου, μολύβι,ίδρωσα να την σηκώνω.
Φώτης: Τι είχες μέσα και ήταν βαριά; Μέχρι οκτώ κιλά επιτρέπεται.
Ρωξάνη: Ναι,το ξέρω, πήρα ένα νυκτικό και δυο αλλαξιές,τ άλλα
ήταν τα ασημικά απο την γειτονιά.Όλες κάτι ήθελαν να πάω στην Χάρι της.
Άλλες έστειλαν κεντήματα.Ασήκωτη η βαλίτσα τι να σου λέω..
Με βλέπει ο ταξιτζής,δεν μου λέει περάστε..σαν χάνος, με κοίταζε.
Πάω και γω στον επόμενο. Τότε συνήλθε κι άρχισε να τσακώνεται
με τον συνάδελφό του,που μου άνοιξε την πόρτα.Έφταιγα εγώ Φώτη;
Φώτης: Για συνέχισε..συνέχισε.
Ρωξάνη: Πηγαίνοντας,είδα την Ασήμω να βγαίνει απο το σούπερ μαρκετ.
Την φωνάζω απο το παράθυρο.
Μ ακούει,με βλέπει,κι αρχίζει να φωνάζει και να τρέχει.
Το ταχί ευτυχώς το πιασε φανάρι,και η Ασήμω μπήκε μέσα στο ταχί.
Μου λέει Μόλις σ άκουσα πάγωσα.Σκέφτηκα θα πάει πρώτη,και θα με
περιμένει. Άρχισα να τρέχω κι ευτυχώς σε πρόλαβα.
Πάμε σπίτι,μας χρεώνει ο ταξιτζής και τα ψώνια της Ασήμω.
Μετά έρχεται όλο το σόι της να με χαιρετήσει.Μέχρι να κοιμηθούμε
πήγε μία. Το πρωί σηκωθήκαμε στις τέσσερις.
Πάμε στην στάση μια παγωνιά!... Πέσανε τα μούτρα μας κάτω.
Φώτης: Τα πατήσατε;
Ρωξάνη: Όχι! Άλλα ήρθε φουλαριστό ένα αμάξι πάνω στο πεζοδρόμιο
και παρέσυρε την βαριά βαλίτσα μου.Αφού ήταν βαριά,
πως την παρέσυρε;
Φώτης: Κτύπησε κανείς;
Ρωξάνη: Όχι! Όλοι σώοι.Η Αγ Παρασκευή μας προφύλαξε.
Μόνο τ αμάξι έγινε φυσαρμόνικα.Παλιοσίδερα!
Φώτης: Ο οδηγός του;
Ρωξάνη: Πολύ ευγενικός! Μεθυσμένος! Μου μάζευε
τα μπακίρια και τ ασημικά και πήρε έναν ύπνο μέχρι να ρθει η τροχαία
Η Ασήμω είχε μαζί της μια σακκούλα μαύρη σκουπιδιών
και με βοήθησε να τα μαζέψω.
Η βαλίτσα μου,κατέληξε στο σκουπιδοτενεκέ του δήμου.
Φώτης: Της Ασημίνας η βαλίτσα,έπαθε ζημιά;
Ρωξάνη: Την είχε κοντά της.Εγω την είχα
στην άκρη του πεζοδρομίου και έπαθε ζημιά.
Ήρθε το λεωφορείο γεμάτο τουρίστες.Όρθιες μία ώρα.
Και να χω τον φόβο μην σκιστεί η σακκούλα.
Τέλος πάντων, φθάσαμε στο αεροδρόμιο.
Ρωτήσαμε καμμιά δεκαριά υπαλλήλους για την
πτήση μας. Στον έλεγχο μου κράτησαν το νεράκι μου.
Καμάρωσαν και την μαύρη σακκούλα. Μετά καθώς
περνούσαμε απο την πόρτα που τσεκάρουν τα άτομα
σε μένα κτύπησε το κουδούνι.
Με έψαξαν δυο γυναίκες,τόσο αηδιαστικά που
αν δεν πήγαινα στην Χάρι Της,θα τους έδινα
απο ένα χαστουκάκι,να μάθουν να σέβονται.
Φώτης: Την δουλειά τους κάνουν. Φυλακή θες να πας;
Ρωξάνη: Ας πήγαινα. Ενδιαφέρον θα χει.
Ωραία θα πέρναγα. Θα κανα καινούργιες φίλες.
Φώτης: Τι λες; Παλάβωσες;
Ρωξάνη: Έλα ρε φώτη..λες και δεν ξέρεις τη γαιδούρα
είμαι στην υπομονή.
Φώτης: Πλάκα κάνεις;
Ρωξάνη: Φώτη,γλυκό καφέ μου κανες,δεν μου κάνεις
έναν μέτριο;
Φώτης: Βαριέμαι. Συνέχισε.
Ρωξάνη: Τρέχαμε στους διαδρόμους να βρούμε
την πύλη μας. Μισή ώρα στους διαδρόμους
τους κυλιόμενους,και να μου φεύγει το τσόκαρο
Φώτης: Τι χάζευες;
Ρωξάνη: Τους γερμανούς τουρίστες.Πολλοί
ήρθαν..
Φώτης: Γιατί σ ενόχλησαν;
Ρωξάνη: Δεν μ αρέσει η γλώσσα τους.
Φώτης: Και μένα η δική σου. Κόβει και ράβει.
Ρωξάνη: Και στο λεωφορείο που μπήκαμε για
το αεροπλάνο,μου σκίσαν την μαύρη σακκούλα.
Φώτης: Φυσικό,πόσο να αντέξει η πλαστική σακκούλα;
Ρωξάνη: Τα πήρα όλα στην ζακέτα μου ,σαν μπόγο.
Φωτης: Τα ρούχα σου;
Ρωξάνη: Στην ζακέτα της Ασημίνας.
Αλλού κάθησα εγώ αλλού εκείνη.
Εγω είχα την τύχη να καθήσω με αεροσυνοδούς.
Εκείνη με μωρά.Και οι δυο μας δεινοπαθήσαμε.
Όλο μιλούσαν οι αεροσυνοδοί ..τα μωράκια έσκουζαν.
Φώτης: Ενω εσεις είχατε πιει το αμίλητο νερό.
Ρωξάνη: Ναι. Απο τον φόβο μας,μόνο προσευχόμαστε.
Φώτης: Όταν ταξιδεύετε για να πάτε σε προσκύνημα
σας προστατεύει ο Αγιος. Να πηγαίνετε χωρίς φόβο.
Ρωξάνη: Το ξέρουμε. Αλλα όσο κι αν πιστεύουμε,
άνθρωποι είμαστε..λυγίζουμε.
Φώτης: Παρακάτω...
Ρωξάνη: Βγήκαμε τελευταίες απο το αεροπλάνο
μας περίμεναν εκατό άνθρωποι μέσα στο λεωφορείο
Είχαμε στην αγκαλιά ένα σωρό ασημικά..καταλαβαίνεις.
Φώτης: Ας ζητούσατε μια βαλίτσα απο τις αεροσυνοδούς
πωλούν διάφορες εταιρείες.
Ρωξάνη: Δεν μας το παν. Που να το ξέρουμε;
Βγήκαμε απο το αεροδρόμιο και μπήκαμε στο λεωφορείο
για την θεσσαλονίκη.Μόνο ανάσα παίρναμε..ασφυκτικά γεμάτο.
Φτάσαμε στην συμπρωτεύουσα. Ήταν μέρες της έκθεσης.
Κόσμος!...με χίλια ζόρια πήγαμε να πάρουμε το λεωφορείο
για τον Λαγκαδά.Αγοράσαμε μπουγάτσες απο ένα μαγαζί
σαν της Αθήνας είναι...δεν μ άρεσαν.
Φώτης: Δεν περίμενα να πεις καλό λόγο..συνέχισε.
Ρωξάνη: Ε...πήγαμε ...πήραμε άλλο λεωφορείο για το Σοχό
Άλλοι έπαιρναν ταξί ..εμεις εκει να πάμε με λιγότερα έξοδα.
Πήγαμε με τα πόδια όλη την ανηφόρα του βουνού..είκοσι λεπτά
Ο καθαρός αέρας μας ξεκούρασε.Καστανιές!...Ωραία σκιά...
Φτάσαμε στην Χάρι Της.Τακτοποιηθήκαμε στον ξενώνα.
Όλα καινούρια κι εξοπλισμένα .Ωραίο μοναστήρι! Σαν κάστρο!
Φώτης: Πρώτη φορά έχεις πάει σε μοναστήρι στην Μακεδονία;
Ρωξάνη: Ναι.
Φώτης: Συγχωρεμένη.Συνέχισε...θες νερό;
Ρωξάνη:Όχι! Περάσαμε πολύ όμορφα! Αγρυπνίες μοναδικές!
Φιλοξενία άψογη! Το εικόνισμα μας συγκλόνιζε.
Ο γέροντας που την συνόδευσε τρισευλογημένος!
Πήραμε την ευχούλα του και της Γοργουπηκόου και φύγαμε
μετά απο ένα τετραήμερο.Καταχραστήκαμε την φιλοξενία .
Του χρόνου θα πάμε..προς το τέλος.Θα την συνοδεύσουμε
στο λιμάνι της Ουρανούπολης. Βγαίνουν κάθε χρόνο τα δελφίνια και συνοδεύουν την βαρκούλα που είναι το Εικόνισμα.
Θέλω να το δω.Και δεν καίει βενζίνη το όχημα που την μεταφέρει
την Εικόνα Της.Ούτε όταν την φέρνουν στο Σαχό Ούτε όταν γυρίζει πίσω,
Τα θαύματα της Παναγίας μας! Φεύγω τώρα...ευχαριστώ για το καφέ.
Σου εύχομαι να πας κι σύ.
Φώτης: Ευχαριστώ Σκόνη.
Ρωξάνη: Ασε το παρατσούκλι μου..εξαφανίστηκε κι αυτό
απο τότε που άρχισα να πηγαίνω σε προσκυνηματικές εκδρομές.
Η σκόνη,η μούχλα κι η αράχνη...έχουν τώρα ενέργεια.
Φώτης: Χαίρομαι..χαιρετίσματα λοιπόν στις κόρες σου.Την αραχνούλα
ω! συγνώμη..την Θεοδώρα ήθελα να πω..και την Αγγελική,την μούχλα.
Ρωξάνη:χα!χα!χα! Δεν σε παρεξηγω τα λες χαριτωμένα..μπαγάσικο!..
Φώτης: Δεν είμαι μπαγάσας!
Ρωξάνη: Χα!χα!χα! Εύκολο να χαρακτηρίζεις μόνο τους άλλους.
Χα! Χα! Χα!...
Τέλος
Γεια και χαρά φίλοι μου!Ρόμυ: Καλημέρα,τι κάνεις;
Φωφώ: Ότι θέλω.
Ρόμυ: Τι θέλεις;
Φωφώ: Ότι έχεις περίσσευμα.
Ρόμυ: Δηλαδή;
Φωφώ: Χαζή είσαι; Ότι έχεις περίσσευμα.
Ρόμυ: Πιο συγκεγκριμένα...μπορείς να μιλήσεις;
Φωφώ: Σου περισσεύουν πολλά;
Ρόμυ: Χρήματα;
Φωφώ: Και χρήματα. Έχω αφήσει απλήρωτους λογαριασμούς.
Ρόμυ: Θα δω...αν μπορώ να βοηθήσω.
Φωφώ: Κανένα πανωφόρι; Έπιασε ψύχρα.
Ρόμυ: Ναι.Πότε το θες;
Φωφώ: Και τώρα..δεν θα λεγα όχι.
Ρόμυ: Πάμε σπίτι Φωφώ: Κάποτε αγόραζα μάρκες. Δεν φανταζόμουν οτι θ αγόραζα
δεύτερο χέρι,οτι θα ζητούσα να μου δώσουν ρούχο να σκεπαστώ.
Ρόμυ: Έλα μην στενοχωριέσαι θα αλλάξουν οι καταστάσεις.
Φωφώ: Δεν το πιστεύω.Πάμε μια βόλτα στους Αγ. Αναργύρους;
Ρόμυ: Είναι μακριά.
Φωφώ: Βρήκε η αδελφή μου τριάρι με 50 ευρώ νοίκι.
Ρόμυ: Μόνο;
Φωφώ: Πάμε να το δούμε;
Ρόμυ: Πάμε.Ξέρεις την οδό;
Φωφώ: Δεν ξέρω. Πάμε ρωτώντας.
Ρόμυ: Να πάμε ξέροντας ...όχι στα τυφλά.
Φωφώ: Μην ανησυχείς ,ξέρω .περίπου που είναι..θα το βρούμε εύκολα.
Μέσα στο βαγόνι του Μετρό.
Φωφώ: Κατεβαίνουμε Ομόνοια;
Ρόμυ: Δεν ξέρω.
Φωφώ: Θα ρωτήσω. ..(Απευθύνεται στον διπλανό της.)
Γνωρίζεται πως μπορώ να φτάσω στην Ν Ιωνία;
Κύριος: Κατεβείτε Ομόνοια,και παίρνετε τον ηλερκτρικό
προς Κηφισσιά.
Φωφώ: Είδες Ρόμυ,πόσο εύκολα θα πάμε;
Ρόμυ: Πού ακριβώς είναι το διαμέρισμα ξέρεις;
Φωφώ: Ναι καλέ,στους Αγ. Αναργύρους.
Πετάγεται μια κοπέλλα και λέει.
Κοπέλλα: Α! Τότε να κατεβήτε Σύνταγμα,να πάτε Αγ Παρασκευή
έξω απο το μετρό της Αγίας,θα πάρετε το 421 λεωφορείο και θα πάτε.
Φωφώ: Τ ακουσες Ρόμυ,φροντίζει για μας το σύμπαν,τόσο εύκολα.
Ρόμυ: Αποφάσισε ποια απάντηση θα ακολουθήσουμε.
Φωφώ: Την δεύτερη,θα πάμε στους Αγίους Αναργύρους,με μέσον
απο την Αγία Παρασκευή.
Ρόμυ: Δεν μ αρέσει η ιδέα του κύκλου,δεν πάει κανένα τρόλλεύ;
Φωφώ: Ξέρει κανείς,κανένα τρόλλεύ;
Ένας επιβάτης: Το τρόλλευ που κάνει κύκλο στην Ν Ιωνία
και περνά απο την Πανόρμου;
Φωφώ: Όχι. Μην με μπερδεύεις.
Μία επιβάτης: Το Α10 να πάρεις.Απο το σταθμό Λαρίσης.
Φωφώ: Σίγουρα;
Επιβάτης: Την κάνω συχνά αυτή την διαδρομή.
Φωφώ: Ρόμυ,μπερδεύτηκα.
Ρόμυ: Αφού το κατάλαβες,πάλι καλά.
Που πάμε; Πάρε τηλέφωνο την Καλλιόπη να σου πει οδό αριθμό.
Φωφώ: Καλά λες. Δεν πιάνει.
Ένας επιβάτης: Ο ηλεκτρικός είναι κλειστός,έχουν απεργία οι εργαζόμενοι.
Ρόμυ: Κατεβαίνουμε στο σταθμό Λαρίσης.
Φωφώ: Να πάμε Σύνταγμα.
Ρόμυ: Καλά θα κατεβούμε να πάρεις τηλέφωνο και συνεχίζουμε.Φτάσαμε.Κατεβαίνουμε.
Φωφώ: Ωχ!...δεν το σηκώνει...τι κάνουμε;
Ρόμυ: Κάτσε να περιμένουμε λιγάκι
Φωφώ: Νυχτώνει..και δεν βλέπω καλά.
Ρόμυ: Βλέπω γω.
Φωφώ: Δεν ξέρεις όμως την περιοχή.
Ρόμυ: Πάρε τηλέφωνο.
Φωφώ: Καλεί... Ελα, μ ακούς; Πάω με την Ρόμυ να δω το διαμέρισμα στην Ν Ιωνία. Που βρίσκεται; Ναι. .ναι..εντάξει..κατάλαβα.ευχαριστώ.
Ρόμυ, στην λεωφόρο Ηρακλείου και... και...να δεις ..στην οδό ενός ποιητή..
Κοντα στο ναό των Αγίων Αναργύρων.
Ρόμυ: Το καλό που σου θέλω να θυμηθείς τον ποιητή μέχρι να περασει
Ταξί.
Φωφώ: Λειβαδίτης.
Ρόμυ: Σίγουρη;
Φωφώ σε ήτα τελειώνει
Ρόμυ: Σκεψου!
Φωφώ: Σουρής.
Ρόμυ:Θυμήσου...γιατί δεν πάμε.
Φωφώ: Καραμανλής.
Ρόμυ:Ποιητή,Καραμανλή δεν έχουμε.
Φωφώ: Γιατί;
Ρόμυ: Θυμήσου γιατί επιστρέφουμε στην Ν Ελβετία.
Φωφώ: Δεν ρωτάμέ τόν ταξιτζή;
Ρόμυ:Δώσε Θεέ μου, υπομονή
.Φωφώ: Πως λέγανε τον καθηγητή των μαθηματικών;
Ρόμυ: Γιατί,έναν είχαμε;
Φωφώ: Αυτόν που σε φλέρταρε.
Ρόμυ:Εμένα;
Φωφώ: Ναι μωρέ..που του άρεσε η κοτσίδα σου,
που δήλωνε την σεμνότητα σου;
Ρόμυ: Α! Τον Βάρναλη λες;
Φωφώ: Μπράβο!Μπράβο! Τον βρήκα! Βρήκα την οδό.
Ρόμυ: Τον αριθμό της πολυκατοικίας τον θυμάσαι;
Φωψώ: Δυό μουντζιές.
Ρόμυ: Πως;
Φωφώ: Ναι μου είπε..ζωον δυο μουντζιές να θυμάσαι.
Ρόμυ: Μάλιστα ή δύο ή δέκα.
Φωφώ: Έχει πράσινες τέντες.
Ρόμυ: Αρκει να μην έχουν και τα δύο πράσινες τέντες.
Ταξι!ταξί! Ελεύθερος;
Ταξιτζής: Περάστε μανταμ!
Φωφώ:Εμένα δεν με είδε;
Ρόμυ: Εγω του μίλησα.
Φωφώ: Θα κάτσω μπροστά να με δει.
Ρόμυ: Κάτσε.
Φωφώ: Όχι, δεν θα σκάσω.
Ταξιτζής: Που σας πάω;
Φωφώ: Ν Ιωνία. Στον Ηρακλή και στον Βάρναλη δύο.
Ταξιτζής: Στον άλλο κόσμο δηλαδή.χα!χα!
Φωφώ: Ναι.Στην Ελλάδα. Παλαιότερα ήταν στην Μικρά Ασία.
Ταξιτζής: Του Δημοτικού;
Φωφώ: Τι λέει; Ρόμυ,τι ρωτάει;
Ρόμυ: Δεν άκουσα.
Φωφώ: Τι είπατε;
Tαξιτζής: Τίποτε.
Φωφώ: Δεν βλέπω,αλλά ακούωωω!
Ταξιτζής:Να βάλω μουσική;
Φωφώ: Να κι ένας αντρας που ρωτάει ,να βάλει Ρόμυ;
Ρόμυ: Παρακαλώ.
Ταξιτζής: Δεν περνάει η ώρα χωρίς μουσική.
Φωφώ:Γιατί τον παρεκάλεσες;
Ταξιτζής: Απο που είσαι;
Φωφώ: Σιγά μην σου πω. Ξένος μου είσαι...αν δεν ήταν η Ρόμυ,
εγώ σε ταξί μόνη δεν μπαίνω.
Ταξιτζής: Γιατί;
Φωφώ: Ξέρεις,τι ρωτάς; Δεν θα σου πω.
Ταξιτζής: Μην μου πεις.
Φωφώ: Γονίδη ακούμε;
Ταξιτζής: Ναι.
Φωφώ: Καλύτερα να βάλεις κλασσική μουσική.
Ταξιτζής: Αυτός μ αρέσει.
Φωφώ: Ρόμυ,τι λες;
Ρόμυ: Ωραίος ο Γονίδης,λίγο πιο δυνατά αν θέλετε να ακούω κι γω.
Φωφώ: Γιατί δεν τον ακους; Κουφή είσαι; Θα το πω στον Μαρκ,σοβαρέψου.
Ρόμυ: Εδώ στην εκκλησία,μας αφήνετε; Ορίστε..δεν θέλω ρέστα.
Καλή συνέχεια.
Ταξιτζής: Καληνύχτα,ευχαριστώ.
Φωφώ: Εμένα δεν με καληνύχτισε.
Ρόμυ: Για σένα είπε την καληνύχτα.
Φωφώ: Α! Νάτο Ρόμυ πράσινες οι τέντες.
Ρόμυ: Ο αριθμός δέκα .
Φωφώ: Κτύπα.
Ρόμυ: Ποιο όνομα;
Φωφώ: Δεν ξέρω.
Ρόμυ: Ας ρωτήσουμε την γυναίκα που κατεβαίνει.
Φωφώ: Τα σκουπίδια ξέχασα να κατεβάσω.
Ρόμυ: Συγνώμη,ξέρετε ποιο διαμέρισμα νοικιάζεται;
Ποιος είναι υπεύθυνος;
Γυναίκα: Στο πρώτο όροφο , εγώ θα σας ανοίξω να το δείτε..
περιμένετε να πετάξω τις σακκούλες,κι έρχομαι.
Φωφώ: Αγένεια,τόσο δρόμο κάναμε και περιμένουμε..προηγούνται
τα σκουπίδια.
Ρόμυ: Εσυ θα μιλήσεις,όμορφα ευγενικά.
Φωφώ: Αν το κλείσω.αν δεν το κλείσω που θα μαι ξαναδει;
Ρόμυ: Σκέψου να την κάνεις συμπεθέρα...τι γνώμη θαχει για σένα;
Φωφώ: Και να γράψει το τριάρι στον Σάκη μου,λέει.Ωρέ γλέντια!
Γυναίκα: Ελάτε,εδω απο το ανσασέρ.
Φωφώ: Τέτοια ώρα,θαχετε να ταισετε την οικογένεια σας.
Γυναίκα: Δεν με ενοχλείτε. Οι γιοί μου γυρίζουν αργά απο την εργασία τους.
Φωφώ: Κοριτσάκι δεν έχετε;
Γυναίκα: Όχι.
Φωφώ: Κρίμα!
Γυναίκα: Καλά και τ αγόρια.
Φωφώ: Κι γω έχω δυο γιούς.
Γυναίκα: Περάστε!..Να ανοίξω το φως...δεν βλέπετε;
Ρόμυ: Έχει καταράκτη.
Γυναίκα: Περάστε..απο δω το σαλόνι,και δυο κρεββατοκάμαρες.
Φωφώ: Και το νοικιάζεται μόνο πενήντα ευρώ; Εχει Φαντάσματα;
Γυναίκα: Τι λέτε; Αντι να το χουμε κλειστό,το νοικιάζουμε φτηνά να
βάλετε και σεις μερίδιο στο πετρέλαιο,στα κοινόχρηστα,να το βάψετε
να συμμετέχετε στην ανακαίνηση της πολυκατοικίας.
Ρόμυ: Σε βάθος χρόνου η ανακαίνηση;
Γυναίκα: Φυσικά.
Φωφώ: Τι λες Ρόμυ;
Ρόμυ: Σαν σπίτι καλό ..να το δουν και τα παιδιά σου.
Φωφώ: Εχει κορίτσια η πολυκατοικία;
Γυναίκα: Ναι.
Φωφώ: Αααα!
Γυναίκα: Είναι όλα λογοδοσμένα.
Φωφώ: Κι οι γιοί σου;
Γυναίκα: Όχι.
Φωφώ: Α! Θα σας πάρω τηλέφωνο αμα το συζητήσω με τον άντρα μου.
Γυναίκα: Όπως νομίζετε.Στο καλό να πάτε.
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.
φωφώ: Χωρις κορίτσια,χωρίς προίκα,με αγόρια...γκέυ θα τους κάνω;
Ρόμυ: Σύνελθε φωφώ...μην κάνεις παράλογες σκέψεις.
Φωφώ : Και να χτυπάει η καμπάνα στις επτάμιση κάθε μέρα
να ξυπνά τα πουλάκια μου...και να φύγω απο κοντά σου,
δεν σφάξανε...που θα βρω αλλη φιλενάδα να με ανέχετε;
Τι Νεα Ελβετία,τι Νέα Ιωνία;
Ρόμυ: Διαφορά στο νοίκι.Αλλο να δίνεις τρακόσσια στο τριάρι κι άλλο πενήντα ευρώ.
Φωφώ: Να με διώξεις απο την γειτονιά θέλεις Ρόμυ;
Θα μαζέψεις υπογραφές γι αυτό.
Τέλος
Ρωξάνη:Καίτη!..Καιτούλα!...Κατίνα!...Αικατερίνη!....Ρίνα!...Κατερίνα!...Κατίγκω!...
Καίτη: Τώρα..θα θελα να μουν η Κατίγκω,να σε πιάσω απο το μαλλί και να μην αφήσω τρίχα στην κεφαλί σου.Άκου, Κατίγκω!Κατίγκω,με προσφώνησες; Τώρα θα σε φωνάζω Ροκάνα...να δεις σ αρέσει;
Ρωξάνη: Έλα φιλενάδα...μια πλάκα έκανα να γελάσουμε.
Καίτη: Πλάκα έκανες και χθες στην αγρυπνία,που πήγαμε να πάρουμε την ευλογία του Επίσκοπου,και μπερδεύτηκες στο χαλί και παρά λίγο να τον μισερώσεις; Μα πως το κανες;
Ρωξάνη: Εγώ είμαι γκαντέμω, σε μένα έλαχε.
Καίτη: Απρόσεχτη!Κοκάλο!
Ρωξάνη: Με ματιάζετε...αλλιώς δεν εξηγείτε.
Καίτη: Πες τα μας τώρα..γκαβή!...Το πανέρι με τον βασιλικό,
δεν το δες και έπεσες μέσα;
Ρωξάνη: Αφού έσπρωχναν...κόσμος..και κοσμάκης,πατάνε
μια και τρεις φορές τον χρόνο στο ναό,και φέρνουν όλες
τις σεισμικές δονήσεις της Κω.
Καίτη: Πάλι άλλοι φταίνε..εσύ ποτέ!...
Ρωξάνη: Κατίγκω ήρθα για καφεδάκι όχι για καυγαδάκι.
Καίτη: Πάλι Κατίγκω;
Ρωξάνη: Με εκνεύρισες,λες και δεν βλέπω τα χάλια μου,μου τα υπενθυμίζεις.
Καίτη: Χάλια,μόνο χάλια; Ο επίσκοπος δεν σε είπε πολύ όμορφη;
Ρωξάνη: Με τέτοια τρομάρα που πήρε...εξόρκισε το κακό!
Καίτη: Είδε την ψυχούλα σου,γιατί στο πρόσωπο δεν λες και πολλά.
Ρωξάνη: Σιγά φιδοφιλενάδα μην μου πεις οτι με βλέπω στον καθρέπτη
και τρομάζω..
Καίτη: Μπορεί να στο πε γιατί απο όλες ήσουν πιο σεμνά ντυμένη.
Ρωξάνη: Κατίνα!..Κατίνα!...μ όλη την σημασία της λέξεως.
Καίτη: Εγω Κατίνα; Που πέρασες μέσα απο τα καθίσματα και παρέσυρες δυο
κυρίες και φώναζαν;
Ρωξάνη: Τι απλώνουν τα πόδια τους,στο σαλόνι τους κάθονται;
Καίτη: Όλο γκάφες!
Ρωξάνη: Χθες το βράδυ,μου πρότεινε η Σοφία να καθήσουμε στο Θησείο
να με κεράσει μια μπύρα.Και ξέρεις τι της είπα;
Καίτη: Τι;
Ρωξάνη: Ε...μην με κοροιδεύεις;
Καίτη: Λέγε..κι άλλη φορά..έξω απο το σπίτι σου να μην χαζολογάς
με τον άντρα σου. Τι; έεεε; Ξεσηκώνεις τα αρσενικά μας.
Ρωξάνη: Μου χρεώνεις γκάφα; Να καταλάβω; Τον ρώταγα ψυθιριστά.
Καίτη: Μην αλλάζεις κουβέντα.,λέγε ήπιατε την μπύρα;
Rωξάνη: Θα με τρελλάνεις!!
Καίτη: Εγώ; Ή εσύ που περνάς απο την πιάτσα των ταχί,και ανοίγουν
αυτόματα τριάντα πόρτες αυτοκινήτων να βγουν τα σωφέρεια να σε χαζέψουν;
Ρωξάνη: Πωπώ! Κουτσομπόλα!..Ποιος τα λέει όλα αυτά;Τι κακοήθειες!
Α! Μέχρι εδώ...δεν θα μου ρίχνεις το ηθικό μου συνεχώς...τι φιλενάδα
είσαι συ καλέ; Ούτε ο εχθρός μου δεν θα τόλμαγε να με πληγώσει...
Πιες τον καφέ μονάχη σου,άλλωστε κόκκαλα έχει..πότε θα βράσει
το απόγευμα;
Καίτη: Πες μου τι έκανες στην Σοφία,και πήγαινε να πιεις καφέ στην Σία,
στην Μαρία,στην Ρόμυ.Σκασίλα μου!...
Ρωξάνη: Μπα; Που θα σου πω; Ανακρίτρια, δικάζεις και καταδικάζεις.
Θα πάω στην Ρόμυ,που όλο γελάει και μου λέει οτι τα κατάφερα.,.
να τους κάνω να γελούν μια εβδομάδα.
Καίτη: Σιγά-σιγά..μην το πάρεις κι απάνω σου.Γκαφατζού!
Ρωξάνη: Φεύγω ...μείνε με την περιέργεια.Goodbay!...
Καίτη: Σε ποια θα πας;
Ρωξάνη: Σιγά μην σου πω.
Καίτη: Θα μάθω..τίποτε δεν μένει κρυφό!
Ρωξάνη: Άμα
UΡωξάνη: Ευα!...Ευα!..Να δούμε αθανασία Θεέ μου! Κάνε το θαύμα σου!
Εύα: Καλώς την ! Ποιο ψαλμό απαγγέλεις;
Ρωξάνη: Της Κατίγκως!
Ευα: Έχω χάσει κανένα επεισόδιο;
Ρωξάνη: Α! Δεν νοιώθω καλά...άλλη και τούτη.Ξέχασα τα κλειδιά
στην Κατίγκω..πάω να τα πάρω...ικανή την έχω να πάει να δει τι φαγητό
μαγείρεψα. Γειά τα λέμε...η Παναγιά να μας βοηθάει,να κλείνουμε το
στόμα μας...παράδεισο δεν θα δούμε.
Ρωξάνη: Καίτη!...Καιρούλα!...Πέτα μου τα κλειδιά μου!..
Καίτη: Μολών λαβέ!
Ρωξάνη: Βιάζομαι.Πέτα τα!
Καίτη: Όρίστε...
Τα πετάει στα πόδια της.Και την κοιτάζει.
Ρωξάνη: Τι κοιτάς; Άντε μέσα.Θέλω να τα πιάσω.
Καίτη: Κι γω σε τι σε εμποδίζω;
Ρωξάνη: Δεν ξέρεις;
Καίτη: Ας το καλό σου! Να.. δεν σε βλέπω.
Ρωξάνη: Γειά!
Ρωξάνη: Ρόμυ!...Ρωμαία!...Ρουντίνα!...Ρούμελη!..Ρούλα!...Ρούσα!...Ρομίνα!..
Ιουλία!...Ιουλιέτα!...
Φώτης: Καλημέρα! Γιατί αλλάζεις το όνομα της μαμάς μου;
Ρωξάνη: Έτσι μ αρέσει. Μέσα ποιος είναι;
Φώτης: Κανείς! Εγώ μόνο..σου κάνω;
Ρωξάνη: Όχι!
Φώτης: Έλα να μου πεις τις γκάφες σου στην εκδρομή.
Πήγατε στο Σαχό;
Ρωξάνη: Πήγαμε.Να κάτσω στην κούνια;
Φώτης: Όπου γουστάρεις!
Ρωξάνη: Φέρε μου και νεράκι απο το ψυγείο...αν μπορείς;
Φώτης: Θες ένα φρέντο;
Ρωξάνη: Άκου..τι λέει; Ευχαριστώ. Και γω κουμπάρα στον γάμο σου.
Φώτης: Όχι κουμπάρα,αν θες να πιεις καφέ.
Ρωξάνη: Σωστά! Θα τον διαλύσω.
Φώτης : Έρχομαι...
Ρωξάνη: Περιμένω.
Φώτης: Ορίστε !...Και τυροπιττάκια...απο τα χεράκια του Μαρκ.
Ρωξάνη: Φορούσε γάντια όταν τα έπλαθε;
Φώτης: Πάντα.
Ρωξάνη: Πολύ τριχωτός! Και πως σιχαίνομαι την τρίχα στο φαγητό,δεν λέγεται.
Φώτης: Άσε τις τρίχες,και πες μου πως τα πέρασες;
Ρωξάνη: Όπως πάντα Φώτη,μέσα στην τρέλλα μου,την παλαβομάρα μου,την γκάφα μου.Θα σου πω τι όμορφα που πέρασα.Όχι τις γκάφες μου,άλλη φορά...Ξεκίνησα να πάω στο σπίτι της Ασήμω,στην Αγ Παρασκευή.
Για να φύγουμε μαζί το πρωί για το αεροδρόμιο.Πήρα ένα ταχί,
απο την πλατεία.Η βαλίτσα μου, μολύβι,ίδρωσα να την σηκώνω.
Φώτης: Τι είχες μέσα και ήταν βαριά; Μέχρι οκτώ κιλά επιτρέπεται.
Ρωξάνη: Ναι,το ξέρω, πήρα ένα νυκτικό και δυο αλλαξιές,τ άλλα
ήταν τα ασημικά απο την γειτονιά.Όλες κάτι ήθελαν να πάω στην Χάρι της.
Άλλες έστειλαν κεντήματα.Ασήκωτη η βαλίτσα τι να σου λέω..
Με βλέπει ο ταξιτζής,δεν μου λέει περάστε..σαν χάνος, με κοίταζε.
Πάω και γω στον επόμενο. Τότε συνήλθε κι άρχισε να τσακώνεται
με τον συνάδελφό του,που μου άνοιξε την πόρτα.Έφταιγα εγώ Φώτη;
Φώτης: Για συνέχισε..συνέχισε.
Ρωξάνη: Πηγαίνοντας,είδα την Ασήμω να βγαίνει απο το σούπερ μαρκετ.
Την φωνάζω απο το παράθυρο.
Μ ακούει,με βλέπει,κι αρχίζει να φωνάζει και να τρέχει.
Το ταχί ευτυχώς το πιασε φανάρι,και η Ασήμω μπήκε μέσα στο ταχί.
Μου λέει Μόλις σ άκουσα πάγωσα.Σκέφτηκα θα πάει πρώτη,και θα με
περιμένει. Άρχισα να τρέχω κι ευτυχώς σε πρόλαβα.
Πάμε σπίτι,μας χρεώνει ο ταξιτζής και τα ψώνια της Ασήμω.
Μετά έρχεται όλο το σόι της να με χαιρετήσει.Μέχρι να κοιμηθούμε
πήγε μία. Το πρωί σηκωθήκαμε στις τέσσερις.
Πάμε στην στάση μια παγωνιά!... Πέσανε τα μούτρα μας κάτω.
Φώτης: Τα πατήσατε;
Ρωξάνη: Όχι! Άλλα ήρθε φουλαριστό ένα αμάξι πάνω στο πεζοδρόμιο
και παρέσυρε την βαριά βαλίτσα μου.Αφού ήταν βαριά,
πως την παρέσυρε;
Φώτης: Κτύπησε κανείς;
Ρωξάνη: Όχι! Όλοι σώοι.Η Αγ Παρασκευή μας προφύλαξε.
Μόνο τ αμάξι έγινε φυσαρμόνικα.Παλιοσίδερα!
Φώτης: Ο οδηγός του;
Ρωξάνη: Πολύ ευγενικός! Μεθυσμένος! Μου μάζευε
τα μπακίρια και τ ασημικά και πήρε έναν ύπνο μέχρι να ρθει η τροχαία
Η Ασήμω είχε μαζί της μια σακκούλα μαύρη σκουπιδιών
και με βοήθησε να τα μαζέψω.
Η βαλίτσα μου,κατέληξε στο σκουπιδοτενεκέ του δήμου.
Φώτης: Της Ασημίνας η βαλίτσα,έπαθε ζημιά;
Ρωξάνη: Την είχε κοντά της.Εγω την είχα
στην άκρη του πεζοδρομίου και έπαθε ζημιά.
Ήρθε το λεωφορείο γεμάτο τουρίστες.Όρθιες μία ώρα.
Και να χω τον φόβο μην σκιστεί η σακκούλα.
Τέλος πάντων, φθάσαμε στο αεροδρόμιο.
Ρωτήσαμε καμμιά δεκαριά υπαλλήλους για την
πτήση μας. Στον έλεγχο μου κράτησαν το νεράκι μου.
Καμάρωσαν και την μαύρη σακκούλα. Μετά καθώς
περνούσαμε απο την πόρτα που τσεκάρουν τα άτομα
σε μένα κτύπησε το κουδούνι.
Με έψαξαν δυο γυναίκες,τόσο αηδιαστικά που
αν δεν πήγαινα στην Χάρι Της,θα τους έδινα
απο ένα χαστουκάκι,να μάθουν να σέβονται.
Φώτης: Την δουλειά τους κάνουν. Φυλακή θες να πας;
Ρωξάνη: Ας πήγαινα. Ενδιαφέρον θα χει.
Ωραία θα πέρναγα. Θα κανα καινούργιες φίλες.
Φώτης: Τι λες; Παλάβωσες;
Ρωξάνη: Έλα ρε φώτη..λες και δεν ξέρεις τη γαιδούρα
είμαι στην υπομονή.
Φώτης: Πλάκα κάνεις;
Ρωξάνη: Φώτη,γλυκό καφέ μου κανες,δεν μου κάνεις
έναν μέτριο;
Φώτης: Βαριέμαι. Συνέχισε.
Ρωξάνη: Τρέχαμε στους διαδρόμους να βρούμε
την πύλη μας. Μισή ώρα στους διαδρόμους
τους κυλιόμενους,και να μου φεύγει το τσόκαρο
Φώτης: Τι χάζευες;
Ρωξάνη: Τους γερμανούς τουρίστες.Πολλοί
ήρθαν..
Φώτης: Γιατί σ ενόχλησαν;
Ρωξάνη: Δεν μ αρέσει η γλώσσα τους.
Φώτης: Και μένα η δική σου. Κόβει και ράβει.
Ρωξάνη: Και στο λεωφορείο που μπήκαμε για
το αεροπλάνο,μου σκίσαν την μαύρη σακκούλα.
Φώτης: Φυσικό,πόσο να αντέξει η πλαστική σακκούλα;
Ρωξάνη: Τα πήρα όλα στην ζακέτα μου ,σαν μπόγο.
Φωτης: Τα ρούχα σου;
Ρωξάνη: Στην ζακέτα της Ασημίνας.
Αλλού κάθησα εγώ αλλού εκείνη.
Εγω είχα την τύχη να καθήσω με αεροσυνοδούς.
Εκείνη με μωρά.Και οι δυο μας δεινοπαθήσαμε.
Όλο μιλούσαν οι αεροσυνοδοί ..τα μωράκια έσκουζαν.
Φώτης: Ενω εσεις είχατε πιει το αμίλητο νερό.
Ρωξάνη: Ναι. Απο τον φόβο μας,μόνο προσευχόμαστε.
Φώτης: Όταν ταξιδεύετε για να πάτε σε προσκύνημα
σας προστατεύει ο Αγιος. Να πηγαίνετε χωρίς φόβο.
Ρωξάνη: Το ξέρουμε. Αλλα όσο κι αν πιστεύουμε,
άνθρωποι είμαστε..λυγίζουμε.
Φώτης: Παρακάτω...
Ρωξάνη: Βγήκαμε τελευταίες απο το αεροπλάνο
μας περίμεναν εκατό άνθρωποι μέσα στο λεωφορείο
Είχαμε στην αγκαλιά ένα σωρό ασημικά..καταλαβαίνεις.
Φώτης: Ας ζητούσατε μια βαλίτσα απο τις αεροσυνοδούς
πωλούν διάφορες εταιρείες.
Ρωξάνη: Δεν μας το παν. Που να το ξέρουμε;
Βγήκαμε απο το αεροδρόμιο και μπήκαμε στο λεωφορείο
για την θεσσαλονίκη.Μόνο ανάσα παίρναμε..ασφυκτικά γεμάτο.
Φτάσαμε στην συμπρωτεύουσα. Ήταν μέρες της έκθεσης.
Κόσμος!...με χίλια ζόρια πήγαμε να πάρουμε το λεωφορείο
για τον Λαγκαδά.Αγοράσαμε μπουγάτσες απο ένα μαγαζί
σαν της Αθήνας είναι...δεν μ άρεσαν.
Φώτης: Δεν περίμενα να πεις καλό λόγο..συνέχισε.
Ρωξάνη: Ε...πήγαμε ...πήραμε άλλο λεωφορείο για το Σοχό
Άλλοι έπαιρναν ταξί ..εμεις εκει να πάμε με λιγότερα έξοδα.
Πήγαμε με τα πόδια όλη την ανηφόρα του βουνού..είκοσι λεπτά
Ο καθαρός αέρας μας ξεκούρασε.Καστανιές!...Ωραία σκιά...
Φτάσαμε στην Χάρι Της.Τακτοποιηθήκαμε στον ξενώνα.
Όλα καινούρια κι εξοπλισμένα .Ωραίο μοναστήρι! Σαν κάστρο!
Φώτης: Πρώτη φορά έχεις πάει σε μοναστήρι στην Μακεδονία;
Ρωξάνη: Ναι.
Φώτης: Συγχωρεμένη.Συνέχισε...θες νερό;
Ρωξάνη:Όχι! Περάσαμε πολύ όμορφα! Αγρυπνίες μοναδικές!
Φιλοξενία άψογη! Το εικόνισμα μας συγκλόνιζε.
Ο γέροντας που την συνόδευσε τρισευλογημένος!
Πήραμε την ευχούλα του και της Γοργουπηκόου και φύγαμε
μετά απο ένα τετραήμερο.Καταχραστήκαμε την φιλοξενία .
Του χρόνου θα πάμε..προς το τέλος.Θα την συνοδεύσουμε
στο λιμάνι της Ουρανούπολης. Βγαίνουν κάθε χρόνο τα δελφίνια και συνοδεύουν την βαρκούλα που είναι το Εικόνισμα.
Θέλω να το δω.Και δεν καίει βενζίνη το όχημα που την μεταφέρει
την Εικόνα Της.Ούτε όταν την φέρνουν στο Σαχό Ούτε όταν γυρίζει πίσω,
Τα θαύματα της Παναγίας μας! Φεύγω τώρα...ευχαριστώ για το καφέ.
Σου εύχομαι να πας κι σύ.
Φώτης: Ευχαριστώ Σκόνη.
Ρωξάνη: Ασε το παρατσούκλι μου..εξαφανίστηκε κι αυτό
απο τότε που άρχισα να πηγαίνω σε προσκυνηματικές εκδρομές.
Η σκόνη,η μούχλα κι η αράχνη...έχουν τώρα ενέργεια.
Φώτης: Χαίρομαι..χαιρετίσματα λοιπόν στις κόρες σου.Την αραχνούλα
ω! συγνώμη..την Θεοδώρα ήθελα να πω..και την Αγγελική,την μούχλα.
Ρωξάνη:χα!χα!χα! Δεν σε παρεξηγω τα λες χαριτωμένα..μπαγάσικο!..
Φώτης: Δεν είμαι μπαγάσας!
Ρωξάνη: Χα!χα!χα! Εύκολο να χαρακτηρίζεις μόνο τους άλλους.
Χα! Χα! Χα!...
Τέλος
Γεια και χαρά φίλοι μου!Ρόμυ: Καλημέρα,τι κάνεις;
Φωφώ: Ότι θέλω.
Ρόμυ: Τι θέλεις;
Φωφώ: Ότι έχεις περίσσευμα.
Ρόμυ: Δηλαδή;
Φωφώ: Χαζή είσαι; Ότι έχεις περίσσευμα.
Ρόμυ: Πιο συγκεγκριμένα...μπορείς να μιλήσεις;
Φωφώ: Σου περισσεύουν πολλά;
Ρόμυ: Χρήματα;
Φωφώ: Και χρήματα. Έχω αφήσει απλήρωτους λογαριασμούς.
Ρόμυ: Θα δω...αν μπορώ να βοηθήσω.
Φωφώ: Κανένα πανωφόρι; Έπιασε ψύχρα.
Ρόμυ: Ναι.Πότε το θες;
Φωφώ: Και τώρα..δεν θα λεγα όχι.
Ρόμυ: Πάμε σπίτι Φωφώ: Κάποτε αγόραζα μάρκες. Δεν φανταζόμουν οτι θ αγόραζα
δεύτερο χέρι,οτι θα ζητούσα να μου δώσουν ρούχο να σκεπαστώ.
Ρόμυ: Έλα μην στενοχωριέσαι θα αλλάξουν οι καταστάσεις.
Φωφώ: Δεν το πιστεύω.Πάμε μια βόλτα στους Αγ. Αναργύρους;
Ρόμυ: Είναι μακριά.
Φωφώ: Βρήκε η αδελφή μου τριάρι με 50 ευρώ νοίκι.
Ρόμυ: Μόνο;
Φωφώ: Πάμε να το δούμε;
Ρόμυ: Πάμε.Ξέρεις την οδό;
Φωφώ: Δεν ξέρω. Πάμε ρωτώντας.
Ρόμυ: Να πάμε ξέροντας ...όχι στα τυφλά.
Φωφώ: Μην ανησυχείς ,ξέρω .περίπου που είναι..θα το βρούμε εύκολα.
Μέσα στο βαγόνι του Μετρό.
Φωφώ: Κατεβαίνουμε Ομόνοια;
Ρόμυ: Δεν ξέρω.
Φωφώ: Θα ρωτήσω. ..(Απευθύνεται στον διπλανό της.)
Γνωρίζεται πως μπορώ να φτάσω στην Ν Ιωνία;
Κύριος: Κατεβείτε Ομόνοια,και παίρνετε τον ηλερκτρικό
προς Κηφισσιά.
Φωφώ: Είδες Ρόμυ,πόσο εύκολα θα πάμε;
Ρόμυ: Πού ακριβώς είναι το διαμέρισμα ξέρεις;
Φωφώ: Ναι καλέ,στους Αγ. Αναργύρους.
Πετάγεται μια κοπέλλα και λέει.
Κοπέλλα: Α! Τότε να κατεβήτε Σύνταγμα,να πάτε Αγ Παρασκευή
έξω απο το μετρό της Αγίας,θα πάρετε το 421 λεωφορείο και θα πάτε.
Φωφώ: Τ ακουσες Ρόμυ,φροντίζει για μας το σύμπαν,τόσο εύκολα.
Ρόμυ: Αποφάσισε ποια απάντηση θα ακολουθήσουμε.
Φωφώ: Την δεύτερη,θα πάμε στους Αγίους Αναργύρους,με μέσον
απο την Αγία Παρασκευή.
Ρόμυ: Δεν μ αρέσει η ιδέα του κύκλου,δεν πάει κανένα τρόλλεύ;
Φωφώ: Ξέρει κανείς,κανένα τρόλλεύ;
Ένας επιβάτης: Το τρόλλευ που κάνει κύκλο στην Ν Ιωνία
και περνά απο την Πανόρμου;
Φωφώ: Όχι. Μην με μπερδεύεις.
Μία επιβάτης: Το Α10 να πάρεις.Απο το σταθμό Λαρίσης.
Φωφώ: Σίγουρα;
Επιβάτης: Την κάνω συχνά αυτή την διαδρομή.
Φωφώ: Ρόμυ,μπερδεύτηκα.
Ρόμυ: Αφού το κατάλαβες,πάλι καλά.
Που πάμε; Πάρε τηλέφωνο την Καλλιόπη να σου πει οδό αριθμό.
Φωφώ: Καλά λες. Δεν πιάνει.
Ένας επιβάτης: Ο ηλεκτρικός είναι κλειστός,έχουν απεργία οι εργαζόμενοι.
Ρόμυ: Κατεβαίνουμε στο σταθμό Λαρίσης.
Φωφώ: Να πάμε Σύνταγμα.
Ρόμυ: Καλά θα κατεβούμε να πάρεις τηλέφωνο και συνεχίζουμε.Φτάσαμε.Κατεβαίνουμε.
Φωφώ: Ωχ!...δεν το σηκώνει...τι κάνουμε;
Ρόμυ: Κάτσε να περιμένουμε λιγάκι
Φωφώ: Νυχτώνει..και δεν βλέπω καλά.
Ρόμυ: Βλέπω γω.
Φωφώ: Δεν ξέρεις όμως την περιοχή.
Ρόμυ: Πάρε τηλέφωνο.
Φωφώ: Καλεί... Ελα, μ ακούς; Πάω με την Ρόμυ να δω το διαμέρισμα στην Ν Ιωνία. Που βρίσκεται; Ναι. .ναι..εντάξει..κατάλαβα.ευχαριστώ.
Ρόμυ, στην λεωφόρο Ηρακλείου και... και...να δεις ..στην οδό ενός ποιητή..
Κοντα στο ναό των Αγίων Αναργύρων.
Ρόμυ: Το καλό που σου θέλω να θυμηθείς τον ποιητή μέχρι να περασει
Ταξί.
Φωφώ: Λειβαδίτης.
Ρόμυ: Σίγουρη;
Φωφώ σε ήτα τελειώνει
Ρόμυ: Σκεψου!
Φωφώ: Σουρής.
Ρόμυ:Θυμήσου...γιατί δεν πάμε.
Φωφώ: Καραμανλής.
Ρόμυ:Ποιητή,Καραμανλή δεν έχουμε.
Φωφώ: Γιατί;
Ρόμυ: Θυμήσου γιατί επιστρέφουμε στην Ν Ελβετία.
Φωφώ: Δεν ρωτάμέ τόν ταξιτζή;
Ρόμυ:Δώσε Θεέ μου, υπομονή
.Φωφώ: Πως λέγανε τον καθηγητή των μαθηματικών;
Ρόμυ: Γιατί,έναν είχαμε;
Φωφώ: Αυτόν που σε φλέρταρε.
Ρόμυ:Εμένα;
Φωφώ: Ναι μωρέ..που του άρεσε η κοτσίδα σου,
που δήλωνε την σεμνότητα σου;
Ρόμυ: Α! Τον Βάρναλη λες;
Φωφώ: Μπράβο!Μπράβο! Τον βρήκα! Βρήκα την οδό.
Ρόμυ: Τον αριθμό της πολυκατοικίας τον θυμάσαι;
Φωψώ: Δυό μουντζιές.
Ρόμυ: Πως;
Φωφώ: Ναι μου είπε..ζωον δυο μουντζιές να θυμάσαι.
Ρόμυ: Μάλιστα ή δύο ή δέκα.
Φωφώ: Έχει πράσινες τέντες.
Ρόμυ: Αρκει να μην έχουν και τα δύο πράσινες τέντες.
Ταξι!ταξί! Ελεύθερος;
Ταξιτζής: Περάστε μανταμ!
Φωφώ:Εμένα δεν με είδε;
Ρόμυ: Εγω του μίλησα.
Φωφώ: Θα κάτσω μπροστά να με δει.
Ρόμυ: Κάτσε.
Φωφώ: Όχι, δεν θα σκάσω.
Ταξιτζής: Που σας πάω;
Φωφώ: Ν Ιωνία. Στον Ηρακλή και στον Βάρναλη δύο.
Ταξιτζής: Στον άλλο κόσμο δηλαδή.χα!χα!
Φωφώ: Ναι.Στην Ελλάδα. Παλαιότερα ήταν στην Μικρά Ασία.
Ταξιτζής: Του Δημοτικού;
Φωφώ: Τι λέει; Ρόμυ,τι ρωτάει;
Ρόμυ: Δεν άκουσα.
Φωφώ: Τι είπατε;
Tαξιτζής: Τίποτε.
Φωφώ: Δεν βλέπω,αλλά ακούωωω!
Ταξιτζής:Να βάλω μουσική;
Φωφώ: Να κι ένας αντρας που ρωτάει ,να βάλει Ρόμυ;
Ρόμυ: Παρακαλώ.
Ταξιτζής: Δεν περνάει η ώρα χωρίς μουσική.
Φωφώ:Γιατί τον παρεκάλεσες;
Ταξιτζής: Απο που είσαι;
Φωφώ: Σιγά μην σου πω. Ξένος μου είσαι...αν δεν ήταν η Ρόμυ,
εγώ σε ταξί μόνη δεν μπαίνω.
Ταξιτζής: Γιατί;
Φωφώ: Ξέρεις,τι ρωτάς; Δεν θα σου πω.
Ταξιτζής: Μην μου πεις.
Φωφώ: Γονίδη ακούμε;
Ταξιτζής: Ναι.
Φωφώ: Καλύτερα να βάλεις κλασσική μουσική.
Ταξιτζής: Αυτός μ αρέσει.
Φωφώ: Ρόμυ,τι λες;
Ρόμυ: Ωραίος ο Γονίδης,λίγο πιο δυνατά αν θέλετε να ακούω κι γω.
Φωφώ: Γιατί δεν τον ακους; Κουφή είσαι; Θα το πω στον Μαρκ,σοβαρέψου.
Ρόμυ: Εδώ στην εκκλησία,μας αφήνετε; Ορίστε..δεν θέλω ρέστα.
Καλή συνέχεια.
Ταξιτζής: Καληνύχτα,ευχαριστώ.
Φωφώ: Εμένα δεν με καληνύχτισε.
Ρόμυ: Για σένα είπε την καληνύχτα.
Φωφώ: Α! Νάτο Ρόμυ πράσινες οι τέντες.
Ρόμυ: Ο αριθμός δέκα .
Φωφώ: Κτύπα.
Ρόμυ: Ποιο όνομα;
Φωφώ: Δεν ξέρω.
Ρόμυ: Ας ρωτήσουμε την γυναίκα που κατεβαίνει.
Φωφώ: Τα σκουπίδια ξέχασα να κατεβάσω.
Ρόμυ: Συγνώμη,ξέρετε ποιο διαμέρισμα νοικιάζεται;
Ποιος είναι υπεύθυνος;
Γυναίκα: Στο πρώτο όροφο , εγώ θα σας ανοίξω να το δείτε..
περιμένετε να πετάξω τις σακκούλες,κι έρχομαι.
Φωφώ: Αγένεια,τόσο δρόμο κάναμε και περιμένουμε..προηγούνται
τα σκουπίδια.
Ρόμυ: Εσυ θα μιλήσεις,όμορφα ευγενικά.
Φωφώ: Αν το κλείσω.αν δεν το κλείσω που θα μαι ξαναδει;
Ρόμυ: Σκέψου να την κάνεις συμπεθέρα...τι γνώμη θαχει για σένα;
Φωφώ: Και να γράψει το τριάρι στον Σάκη μου,λέει.Ωρέ γλέντια!
Γυναίκα: Ελάτε,εδω απο το ανσασέρ.
Φωφώ: Τέτοια ώρα,θαχετε να ταισετε την οικογένεια σας.
Γυναίκα: Δεν με ενοχλείτε. Οι γιοί μου γυρίζουν αργά απο την εργασία τους.
Φωφώ: Κοριτσάκι δεν έχετε;
Γυναίκα: Όχι.
Φωφώ: Κρίμα!
Γυναίκα: Καλά και τ αγόρια.
Φωφώ: Κι γω έχω δυο γιούς.
Γυναίκα: Περάστε!..Να ανοίξω το φως...δεν βλέπετε;
Ρόμυ: Έχει καταράκτη.
Γυναίκα: Περάστε..απο δω το σαλόνι,και δυο κρεββατοκάμαρες.
Φωφώ: Και το νοικιάζεται μόνο πενήντα ευρώ; Εχει Φαντάσματα;
Γυναίκα: Τι λέτε; Αντι να το χουμε κλειστό,το νοικιάζουμε φτηνά να
βάλετε και σεις μερίδιο στο πετρέλαιο,στα κοινόχρηστα,να το βάψετε
να συμμετέχετε στην ανακαίνηση της πολυκατοικίας.
Ρόμυ: Σε βάθος χρόνου η ανακαίνηση;
Γυναίκα: Φυσικά.
Φωφώ: Τι λες Ρόμυ;
Ρόμυ: Σαν σπίτι καλό ..να το δουν και τα παιδιά σου.
Φωφώ: Εχει κορίτσια η πολυκατοικία;
Γυναίκα: Ναι.
Φωφώ: Αααα!
Γυναίκα: Είναι όλα λογοδοσμένα.
Φωφώ: Κι οι γιοί σου;
Γυναίκα: Όχι.
Φωφώ: Α! Θα σας πάρω τηλέφωνο αμα το συζητήσω με τον άντρα μου.
Γυναίκα: Όπως νομίζετε.Στο καλό να πάτε.
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.
φωφώ: Χωρις κορίτσια,χωρίς προίκα,με αγόρια...γκέυ θα τους κάνω;
Ρόμυ: Σύνελθε φωφώ...μην κάνεις παράλογες σκέψεις.
Φωφώ : Και να χτυπάει η καμπάνα στις επτάμιση κάθε μέρα
να ξυπνά τα πουλάκια μου...και να φύγω απο κοντά σου,
δεν σφάξανε...που θα βρω αλλη φιλενάδα να με ανέχετε;
Τι Νεα Ελβετία,τι Νέα Ιωνία;
Ρόμυ: Διαφορά στο νοίκι.Αλλο να δίνεις τρακόσσια στο τριάρι κι άλλο πενήντα ευρώ.
Φωφώ: Να με διώξεις απο την γειτονιά θέλεις Ρόμυ;
Θα μαζέψεις υπογραφές γι αυτό.
Τέλος
