Αγριοβατόμουρα και μούρα!!!

Γειά σας φιλοι μου!...
Σ ενα μοντέρνο καθιστικό,ακουγεται μια μελωδική μουσική του αειμνηστου
 Μάνου Χατζηδάκη.
Στο χαλί κάθονται οκτω ζευγάρια και παιζουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι.
Τα γέλια και οι φωνές τους ακούγονται απέναντι στο διαμέρισμα του Χαρίλαου
και της Μαριγούλας.

Χαρίλαος: Ελα να δεις Μαριγούλα...νέους ανθρώπους...κάθονται στο πάτωμα...και γελούν...
όπως γελούσαμε κι μεις στην κατοχή αν μας καθάριζαν κανένα αβγό να φάμε.

Μαριγούλα:Βλέπω....βλέπω...αίσχος!...Τα κορίτσια με παντελόνια κ ανοικτά τα
πόδια...σαν τα μωρά στην αμμουδιά. να κάθονται...και τα παλληκάρια...το ίδιο...μετά..παραπονιόνται οι γονείς τους γιατί δεν παντρευόνται...

Χαρίλαος: Α! ...Γι αυτο δεν μας έστειλε παιδιά ο Θεός...όλο γκρινιάζουμε...αν είχαμε εγγόνια
 θα ταν μαραζωμένα τα καημένα.

Μαριγούλα: Τι λες; Θα ταχα μεγαλώσει να χουν άψογη συμπεριφορά.

Χαρίλαος: Όσοι σήμερα τα μεγαλωνουν έτσι...δεν πανε μπροστα...καθυστερημένα θα
τα λεγαν και θα ταν απομονωμένα.μελαγχολικά...

Μαριγούλα: Δόξα τω Θεώ! Δεν εχουμε προβλήματα και στενοχωριές.
Κανένα παιδί...καμμία ευτυχία....

Χαρίλαος:Γιατι το λές αυτό; Καλά δεν ζήσαμε...δεν ήσουν ευτυχισμένη;

Μαριγούλα: Αν ήμουν; Η αγάπη σου,Χαρίλαε μου,μου φτάνει. να ζω το παραδεισο..
Στην αρχή περίμενα  έναν γιό να σε ευχαριστήσω....μα...κι αν δεν ήρθε...είπα είναι θέλημα θεού,να αγαπιόμαστε τα δύο μας.!

Χαρίλαος:Να σφυρίξω στα παιδια...απέναντι να μας βάλουν ένα τουιστ...να χορέψουμε;

Μαριγούλα:Αυτά είναι ανίκανα να χορέψουν,..μουσική νανούρισμα έχουν κι ακουν τρεις ώρες
 στο πάτωμα....θα βάλω μουσική και θα χορέψουμε...δεν τους έχουμε ανάγκη.

Χαρίλαος:Μα έχουμε;

Μαριγούλα: Το πικάπ δουλεύει,οι πλάκες οι σαρανταπεντάρες...ειναι άψογες!Τώρα θα δεις ..
.θα τους ξεσηκώσουμε. Χα!χα! ......απο το πάτωμα.

Χαρίλαος:Μα δεν έχει παγώσει....ο...Θεέ μου συγχώρα με....

Μαριγούλα: Ακου!

Χαρίλαος: θυμήσου!

Μαριγούλα: Κουνήσου!Τι κάθεσαι;

Χαριλάος: Μ αρέσεις!

Μαριγούλα: Χόρεψε!

Άρχισε ο ενενηντάχρονος  Χαρίλαος να λικνίζεται...στο ρυθμό του τουιστ.
Η παρέα σηκώθηκε απο το δάπεδο. Βγηκε στο μπαλκόνι και χάζευαν το  ηλικιωμένο
  ζευγάρι που χόρευε..

 Ο Φώτης άρχισε να χτυπά παλαμάκια στο ρυθμό της μουσικής .

Χαρίλαος:Τι λες  Μαριγούλα, τους φωνάζουμε στο πάρτυ μας;

Μαριγούλα:  Απο το στόμα μου το πήρες...

Ο Χαρίλαος άφησε την Μαριγούλα να λικνιζεται στο ρυθμό του τουίστ

 και βγήκε στο μπαλκόνι.

Χαρίλαος:Φώτη , σας καλώ στο πάρτυ μας,γιoρτάζουμε τα ζωηρά νειάτα μας!

Φώτης: Ερχόμαστε...Ελάτε...πάμε να διασκεδάσουμε με τους ρυθμούς του 50....και του 60....
Νάντια:Τέλεια!

Όταν  μπήκε η παρέα στο διαμέρισμα....ο Χαρίλαος έγινε άλλος άνθρωπος.
Μετακίνησε τις πολυθρόνες με μια κίνηση...δυνάμωσε την  μουσική,
και συνέχισε να χορεύει με την Μαριγούλα σε τρελό ρυθμό.

Μαριγούλα:Ε!....Χαρίλαε...πήρες φόρα....μη μου πάθεις τίποτε;

Ο Χαρίλαος δεν την ακούει.γελάει εγκάρδια ...και κάνει στροφή...
Χορεύει και δείχνει στους άλλους τα βήματα...
Η Μαριγούλα δείχνει στην Ελένη και την Αθήνα ,τα βήματα..πάει πιο δίπλα αρχίζει
να χορεύει με την Μαρία που τα ξέρει...Την παρατάει και χορεύει με τον Πάνο..
 Ο Χαρίλαος χορεύει με την Ρηνούλα,..μετά με τον Αργύρη,την Εύη....
Είναι άπιαστοι μέχρι τον τρίτο χορό,μετά  σωριάζονται στις πολυθρόνες.,..ακουν την καρδιά τους να  κτυπά σαν ταμπούρλο,..
Η Μαριγούλα ζητάει απο την Ρηνούλα ένα ποτήρι νερό, Η Ρηνούλα τρέχει και φέρνει δυο ποτήρια   με νερό. Δίνει το ένα   στην Μαριγούλα,τ αλλο στον Χαριλάο.
Εκείνος πριν το πιει της υποσχεται να χορέψει και στον γάμο της με τον Κωνσταντίνο.
Η Ρηνούλα γελάει. Το χαρακτηριστικό της γέλιο κάνει την παρέα να γελάει όταν την ακούει.
Ο Χαρίλαος την ακούει και γελά μέχρι πνιγμού. Τώρα του κτυπούν την πλάτη να τον
συνεφέρουν απο το  γέλιο....που τον πνίγει..
Ο Αργύρης χαμηλώνει την μουσική .Ολοι είναι ιδρωμένοι. Όλοι γελούν ...
Το ξαφνικό πάρτυ έλαβε τέλος.
Η Μαριγούλα σηκώνεται και κερνάει την παρέα παγωμένη βυσσινάδα.
Ο Φώτης την αγκαλιάζει και την φιλάει στο μάγουλο.
Μετά πάει στον Χαρίλαο. Ελα  Χαρίλαε να σε φιλήσω...λέει και τον φιλάει στο μέτωπο.
Η Παρέα   αποχωρεί.Μένουν εξαντλημένοι μόνοι και χαμογελούν ο ένας στον άλλον.
Ακούν ροκ μουσική απέναντι...λέει και χαμογελά

Χαρίλαος: Ξύπνησαν! Άρχισε να βράζει  το αίμα τους,

Μαριγούλα: Τους δώσαμε ζωή.

Χαρίλαος: Αν είχαμε παιδιά δεν θα χορεύαμε...θα  φοβόμαστε μην και πάθει η καρδια μας
 και τα χάσουμε,

Μαριγούλα: Ωραία πέρασαμε....

Χαρίλαος: Ωραία ! Θα ξανακάνουμε πάρτυ....

Μαριγούλα: Κι ο π. Ιακωβος,που μας είπε: .....

Χαρίλαος: Τι μας είπε;

Μαριγούλα: Οτι πρέπει να προσέχουμε,,..να μαστε καθαροί....να δούμε το πρόσωπο του Κυρίου,..οταν έρθει η ώρα μας;

Χαρίλαος: Ετσι είπε;

Μαριγούλα:Δεν το θυμάσαι;

Χαριλαος:Ε,..τι κάνουμε,...χορεύουμε,,..κάνουμε τον 《Αλλον》να χαίρεται...

Μαριγούλα: Ετσι ακριβώς!

Χαρίλαος: Μα δεν είμαι καλόγερος.

Μαριγούλα: Δεν ξέρω...

Χαρίλαος:Αφου δεν ξέρεις,..τι μιλάς,ρε Μαριγούλα και μου χαλάς την χαρά μου;

Μαριγούλα: Λέω....

Χαρίλαος: Να μην λες!

Μαριγούλα: Λυπάμαι αν σε πίκρανα...

Χαρίλαος: Ο Κύριος ειναι Αγάπη! ....
Ελα αγάπη μου,κοντά μου,να κάνουμε σχέδια...για τις διακοπες μας

Μαριγούλα: Θα πάμε στο πυργάκι της Νάξου,που θα μας αγκαλιάζει ο ουρανος και η θάλασσα
 η πελαγίσια...και το άρωμα απο τους κέδρους...
Τι λες;

Χαρίλαος....................

Μαριγούλα: Θα πας  εσυ...πρώτος....όπως έκανες πάντα....και. θα με περιμένεις....ε...αγάπη μου!....

Χαρίλαος: Ναι...συνέχισε....τρίψε μου και την ωμοπλάτη,....εκει ναι...ναι...πιο δεξιά...εκει!  α!α!

Μαριγούλα:Με τρόμαξες που δεν μιλούσες;

Χαρίλαος: Ναι...το δα....αυτη την φορά θα πας εσυ να κλεισεις δωμάτιο και να με περιμένεις...θαρθω. καθαρός...καθαρότατος....και θα χωθώ στην ψιλή την άμμο....τι θεραπεία
 κι αυτή....απολαυστική!

Μαριγούλα: Θα πάω...αλλά μην γκρινιάζεις οτι σ αφησα νηστικό ..και άπλυτο...

Χαρίλαος: Καλά...αν είναι έτσι...θα φύγουμε μαζί...συμφωνείς;

Μαριγούλα: Θα σε πάρω να φύγουμε...σ αλλη γη σ αλλα μέρη...και κανένας δεν....θα μας ξέρει.
Χαρίλαος:Να χαμε μια κορούλα σαν την Ρηνούλα...να μας γελούσε....να γελάγαμε.....

Μαριγούλα:Μ αυτο το γέλιο...οι κέδροι...σβήνονται απο την μνήμη μου.....η θάλασσα ...Χαρίλαε...πνίγεται...στην μνήμη μου...μόνο.....ο ουρανός ανοίγει...

Χαρίλαος:Την υιοθετούμαι;

Μαριγούλα: Είναι μεγάλο κορίτσι.

Χαρίλαος:Ε...και; Θα την προικίσουμε...

Μαριγούλα: Κάποτε σ άρεσε όταν γελούσα...

Χαρίλαος: Αγάπη μου, σε πίκρανα...

Μαριγούλα:Οχι! Τώρα φοράω τεχνητά δόντια...δεν έχω το ιδιο γέλιο...
πως αλλάξαμε...

Χαρίλαος:Εγώ δεν άλλαξα....σαχλαμάρας ήμουν και θαμαι...

Μαριγούλα: Καραγκιόζη!

Χαρίλαος: Αγλαία! Ετσι δεν την λένε την γυναίκα του Καραγκίοζη;

Μαριγούλα: όχι!

Χαρίλαος:Πως την λένε;

Μαριγούλα: Μαριγούλα.

Χαρίλαος:χα! Χα!

Μαριγούλα:  χα!χα!χα!
Τέλος