Με την Μοναχή Αισέ μια ώρα.

ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ,ΘΑΥΜΑΖΑ ΤΟ ΠΟΥΡΝΟ, ΤΙΣ ΕΝΝΑΛΑΓΕΣ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΠΟΥ ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΟΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΗ  ΚΑΙ ΒΑΡΙΟΜΟΥΝ ΑΦΟΡΗΤΑ.ΣΗΚΩΝΟΜΟΥΝ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΓΑ ΣΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ,ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΕΡΟ,ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΟ,ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΚΩΚ,ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ...ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΗΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΞΟΥΝ  ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΟΙ  ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΡΕΜΑΡΑ ΜΟΥ,ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΡΩ ΤΟΝ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΓΑΜΟ, ΠΟΥ ΜΟΥΝ ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ.
ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΗΣ ΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΟΛΑ ΘΑ ΜΟΥΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΝΑ ΜΙΛΩ Μ ΟΛΟΥΣ  ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΜΟΥ, Η ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΧΑΖΕΥΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΑ ΜΙΑ ΤΥΡΟΠΙΤΤΑ,ΕΠΙΑΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΜΑΤΙΟΥ ΜΟΥ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ  ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΧΕΡΙ.ΑΝ ΔΕΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ,ΝΑ ΔΕΙΣ,ΑΔΥΝΑΤΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ ΘΕΑΜΑ,ΝΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ;
ΕΝΩ ΤΟ ΚΟΜΠΟΛΟΙ , ΟΛΕΣ ΟΙ ΗΛΙΚΙΕΣ,ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ  ΓΥΝΑΙΚΕΣ.ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΗΒΟΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΜΠΕΓΛΕΡΙ ΣΤΑ ΔΥΟ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥΣ.
Ε...ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΜΟΥ  ΚΑΙ ΟΣΟ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΓΥΡΙΣΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ. ΕΙΔΑ ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΗ ΚΑΘΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΑΛΟΝΙΟΥ,ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΑ  ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ.
ΔΕΝ ΕΧΑΣΑ ΚΑΙΡΟ.ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΜΠΑΡ,ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΣΑ ΔΥΟ ΚΟΥΤΑΚΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ.ΠΗΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΣΑ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ.
ΘΑ ΤΟ ΠΑΙΞΩ ΠΑΟΛΑ, ΠΗΡΑ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΚΓΚ! ΓΚΧ!
ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ. ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΛΥΚΙΑ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΑΝ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΤΗΣ,ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΟΥ.ΔΕΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΕ ΚΑΤΑΜΑΤΑ...ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΥΝΙΘΙΖΟΥΝ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ,ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΡΟΧΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.
ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ.
ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΕΙΠΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΧΕΙΣ, ΕΙΧΑ ΔΙΨΑΣΕΙ.
ΒΑΣΩ: ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ..
ΜΟΝΑΧΗ: ΤΙΠΟΤΕ.
(ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΤΙ ΝΑ ΠΩ...ΜΟΥ ΑΡΚΟΥΣΕ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΑ ΚΑΙ ΕΝΟΙΩΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ,ΓΑΛΗΝΗ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ.
ΒΑΣΩ: ΑΓΟΡΑΣΑ ΕΝΑ ΠΑΣΤΕΛΑΚΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΗΓΟΥΡΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ,
ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ;
ΜΟΝΑΧΗ: ΟΧΙ,ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
 ΑΝΑΚΑΘΗΣΕ. ΕΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΑΓΑΡΙ ΤΗΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ.
ΤΟ ΞΕΦΥΛΙΣΣΕ.ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ. ΜΕΤΑ ΗΡΕΜΑ ΔΙΑΒΑΣΕ :
《ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ,ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΣ  ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ.ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ,ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΗΣΥΧΟΣ.》
ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ,ΘΑΔΔΑΙΟ;
ΒΑΣΩ:ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ ΗΤΑΝ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ;
ΜΟΝΑΧΗ: 《ΑΝΘΡΩΠΕ ,ΜΗΝ ΧΑΛΑΣ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΗΣΥΧΙΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ.ΚΡΑΤΑ,ΠΡΟΦΥΛΑΞΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΓΑΛΗΝΗ》.
ΤΗΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΑ.ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΚΑΙ ΒΓΗΚΑ ΕΞΩ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑ.
ΚΟΙΤΑΞΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ,ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.
ΕΙΜΑΙ ΧΑΖΗ ΜΟΝΟΛΟΓΗΣΑ.ΒΡΕΘΗΚΑ ΜΟΝΗ ΚΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΩ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΜΟΥ.ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΛΑΣΩ....
ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ,
ΜΠΗΚΑ ΜΕΣΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟΝ ΣΑΚΚΟ ΜΟΥ.Η ΜΟΝΑΧΗ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ.ΠΗΡΑ ΤΟΝ ΣΑΚΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΑ ΤΑ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ.
ΑΚΟΥΣΑ  ΝΑ ΜΕ ΦΩΝΑΖΟΥΝ...ΓΥΡΙΣΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΗ.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕ...ΣΟΥ ΧΑΡΙΖΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ...ΝΑ ΤΟ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ....Η ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ,ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΘΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ  ....ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ,ΦΥΓΑΜΕ ΠΟΛΛΟΙ ΦΙΛΟΙ,ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ..ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΑ MΟΝΗ...ΕΛΠΙΖΩ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ. ΚΑΙ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΩ.