Αλέξ-Αντρέ.

Μικρό θεατρικό.

Δυό νεαροί ζουν κάτω απο την ίδια στέγη με ίδιες αντιλήψεις.

 Αλεξ:Ήρθες στην ζωή μου και άφησες τα σημάδια όλης της ζωής σου.
Γέμισες με θλίψη κι ατονία την ζωή μας
Και τώρα τι ζητάς;
Αντρέ: Ήρθα στην ζωή σου με τα σημάδια μου.
Σε γέμισα απόγνωση και ανασφάλεια
Και τώρα τι ζητώ; Ζούμε με τα σημάδια και προσθέτουμε κι άλλα αναπόφευκτο
Γεμίσαμε σημάδια. Είμαστε σημαδεμένοι με τις θλίψεις μας.
Αλεξ:Τώρα φεύγω...δεν θέλω ..να με σημαδεύεις.
Δεν θα μαι πια ο στόχος να αφήνεις τα σημάδια ..Φεύγω χωρίς έλεος...μόνο ο Θεός έχει έλεος.Φεύγω και ξεπλένομαι απο τα σημάδια σου,απο τα σημάδια μου απομακρύνομαι .Κοίτα πόσο καθαρός,βγήκα..άτρωτος μια και δεν είμαι ο στόχος κανενός!
Κοίτα τον ουρανό! Έχει συννεφάκια.,πίσω απο αυτά είναι ο ήλιος!
Κοίτα την θάλασσα..άκουσέ την ,μπορείς; Δεν έχει σημάδια...μόνο σημαδούρες
Πάει και έρχεται σαν τους λογισμούς μου..ησυχία δεν έχουν..πάνε..έρχονται
δεν επιτρέπω την προσγείωση τους..δεν αφήνουν σημάδια στο νου..στην καρδιά μου,τα διώχνω.,.,σαν ναναι αεροπλάνα...απογειώνονται και αναχαιτίζουν στο λεπτό. Δεν έχω σημάδια..είμαι καθαρός...δεν βλέπω δεν ακούω..ούτε τα αρνητικά,ούτε τα θετικά δεν συνομιλώ μαζί τους...είμαι ελεύθερος!
Τι ζητάω;
Αντρε: Την φυλακή του λογισμού,της σκέψης που σαπίζει παραμένοντας μπλοκαρισμένη σε μικρογραμμάρια μυαλού.
Αλεξ:Ναι ,αυτο ζητώ...να αφανίζεται η εμπειρία...να μηδενίζεται το αρνητικό της στοιχείο.Η επανάληψη με σκοτώνει.Είναι ένα σκοτωμένο παρελθόν.
Αντρέ:Ζουμε στο παρόν;
Αλεξ: Ναι..οτι είχα να πω το πα. Δεν θα επαναληφθουν τα ίδια λόγια.
Όχι Θεε μου,όχι! Δεν τ αντέχω!
Αντρέ:Τότε πάμε παρακάτω...
Αλεξ:Πάμε.Τι θα φάμε;
Αντρέ:Πρέπει να φάμε..ναι..τι να φάμε;
Αλεξ:Τι έχουμε;
Αντρέ: Σταφίδες,πουρέ,μύδια,τυρί ,μακαρόνια σικάλεως,ροκα,τοματίνια,σπανάκι,ένα μήλο,λίγο ρύζι,λίγο τραχανά,ένα πορτοκάλι,δυο ακτινίδια,καφέ,καραμέλες του βήχα,φάβα,ένα ρόδι.Είμαστε πλούσιοι;Αφου έχουμε.Θετικό! Έχουμε κι αυγά.Κότας!
Αλεξ: Κότας;
Αντρέ:Απο κοτέτσι.
Αλεξ:Α!Αφου έχουμε να φάμε..πάμε μια βόλτα;
Αντρέ:Θέλω να ακούσω μουσική να χαλαρώσω.
Αλεξ:Εγώ θα πάω βόλτα θα γυρίσω θα κανω ένα ντουζ και θα χαλαρώσω.
Αντρέ:Και ποιος θα μαγειρέψει;
Αλεξ: Αυτος που μένει σπίτι.
Αντρέ:Περίμενε εσυ φεύγεις,ζεις το παρόν.,καλύτερα απο μένα.
Αλεξ:Ναι,και βλέποντας άλλους.,και την φύση..ξεχνω όλα τα αρνητικά μας.
Αντρέ:Αδύνατον! Θα μείνεις μαζί μου,αλλιώς θα φύγω.,θα μείνεις νηστικός!
Αλεξ:Με ένα πορτοκάλι χορταίνω.Φεύγω!
Αντρέ:Φύγε! .,Μην γυρίσεις..
Αλεξ:Γιατί;
Αντρέ:Δεν κάνεις κάτι να νοιώσω και γω καλά.
Αλεξ:Δεν είμαι υποχρεωμένος,να σ αγαπώ τόσο..πολύ.
Αντρε:Αφου είμαστε ζευγάρι.Εισαι!
Αλεξ:Δεν ζεις το παρον και με ενοχλείς.
Αντρέ:Ζω! Και ήθελα να το μοιράζομαι μαζί σου. Δεν φτάνει να μ αρεσεις σαν τύπος,πρέπει και να σε χωνεύω!
Αλεξ:Δηλαδή;
Αντρέ:Να σε καταπιώ!
Αλεξ: Αυτό είναι αποκρουστικό!Δέξου με όπως συμπεριφέρομαι.
Αντρέ:Δεν μπορώ ..με πνίγεις!
Αλεξ: Εγώ;
Αντρέ:Εσυ!
Αλεξ:Τότε να φύγω!
Αντρέ:Φύγε!
Αλεξ:Δεν θα το μετανοιώσεις;
Αντρέ:Ζω το παρόν! Το παρελθόν σβήνει αυτόματα.
Αλεξ:Να θυμάσαι οτι εγώ στο μαθα αυτό!
 Αντίο,φιλαράκι,καλά περάσαμε μαζι με τα σημάδια μας.
Αντρέ: Άρα δεν είσαι καθαρός,ακόμη τα σέρνεις;
Αντίο!
Αλεξ:Αντίο!
Τέλος.