Μια σκηνή απο γεύμα.

Κυριακή μεσημέρι. Και το σπίτι δεν μοσχομύριζε το φαγητό.Η μάνα μπροστά στο χαζοκούτι και ο πατέρας αραχτός στην καρέκλα της τραπεζαρίας να καπνίζει να χει ντουμανιάσει ο χώρος..όλα να χουν κίτρινη όψη σαν τα φύλλα στους δρόμους το φθινοπώρου.Και η αδελφή να τρώει την σαλάτα με το μπωλ στην αγκαλιά της.
Και ο ντιλιβεράς να αφήνει τα πακέτα στο τραπέζι..μόνος του πήρε την κίτρινη καρτούλα την πέρασε απο το μηχάνημα έκοψε την απόδειξη με το φιλοδώρημα που του χαν ορίσει και έφυγε τρεχάτος απο το πύργο των Καρπαθίων.
Και κείνος να καταπιεί την χαρά του να ανοίξει την τσάντα ,τα πακέτα να σερβίρει στα πιάτα φαγητό με την κόκκινη σάλτσα..την γλοιώδη..που του 'ρχόταν αναγούλα.
Το δρύινο τραπέζι έμοιαζε με έργαστήριο αιματολογικό ..όλα αηδιάστικά κόκκινα,το κρασί,η παντζαροσαλάτα..με το κόκκινο λάχανο ψιλοκομμένο απο το μίξερ.Χάθηκαν απο την αγορά τ' αυγά,το τυρί..σκέφτηκε και αναστέναξε.
Με κόκκινο πρόσωπο τους παρακολουθούσε που έτρωγαν τα σκουπίδια που αγόρασαν και παρακολουθούσαν την τηλεόραση. Γελούσαν αμήχανα με το πρόγραμμα  σκουπίδι.. και κείνος με κατεβασμένο το κεφάλι έκοβε μικρά κομματακια τις μπάμιες το κρέας, τα σποράκια απο τις μπάμιες στην μέση και διασκέδαζε την  χαρμολύπη του..Δεν είχε διάθεση να μοιραστεί μαζί τους την επιτυχία του! Είχε κερδίσει σε διαγωνισμό ποίησης με τους παράλογους στίχους , το πρώτο βραβείο.! Τους κοίταζε και έκαναν οτι δεν τον βλέπουν.
 Κι όταν του 'γινε παρατήρηση γιατί δεν τρώει..έπιασε  το λευκό δαντελένιο πλαστικό σουπλά και τ' αναποδογύρισε με το λιανισμένο γεύμα, στο δρύινο τραπέζι και ατάραχος απο την έκπληξη τους, σκέπασε με τις παλάμες του,το πρόσωπό του και υγροποιήθηκαν τα μάτια του,και όταν ήταν έτοιμος να σωριαστεί..πάνω στο εμετικό γεύμα ,άκουσε απο το υπερπέραν την φωνή του πατέρα του να τον αποκαλεί αλήτη.