ΣΚΑΚΙ

 ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Έγώ το σκάκι το 'φερα,να παίξουμε παρτίδα,μα συ πατρίδα είσαι άφαντος,
δεν έχω καμμιά ελπίδα! Αυτά σιγομουρμουρίζει θλιμμένη η κοπέλλα (Δεκαοχτώ χρονών κοντή με κοντά μαλλιά)που ναι ξαπλωμένη μπρούμυτα στην άμμο της παραλίας με στημένο ένα σκάκι μπροστά στο πρόσωπό της.Ανασηκώνεται βαστώντας στους αγκώνες της την πλάτη της.Κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα,όταν η άμμος τινάζεται μπροστά της απο το πέσιμο του παλλικαριού(Εικοσάχρονος κοντός με ελιά στο μάγουλο) μπροστά της. Γελούν και κοιτάζονται!
Στα βλέμματα τους ..καθρεπτίζεται η φουσκωθαλλασιά..
Ένα τόπι πέφτει ανάμεσά τους και σκορπίζει τα πιόνια στην άμμο.
Δεν δίνουν σημασία..παραμερίζει ο νέος το τόπι και φιλάει την κοπέλλα.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Το ρολόι δείχνει επτά! Ο Τάκης,(Δεκαεννέα χρονών ψηλός, φοράει γυαλιά!) κάνει βιαστικά βήματα σ' όλη την γκαρσονιέρα του. Παραμερίζει συχνά την κουρτίνα στο παράθυρό του δωματιού του.
Κοιτάζει έξω και με βίαιη κίνηση αφήνει την κουρτίνα να πέσει να σκοτεινιάσει το δωμάτιο.
Ανοίγει την μεγάλη κασετίνα του σκάκι. Αναποδογυρίζει την ξύλινη κασετίνα με τα ασπρόμαυρα τετράγωνα,τα πιόνια πέφτουν πάνω στο γραφείο του.
Αρχίζει να στήνει προσεχτικά τα πιόνια πάνω στα ασπρόμαυρα τετράγωνα
τα άσπρα πιόνια στ' άσπρα τετράγωνα, τα μαύρα πιόνια στα μαύρα τετράγωνα.
Κοιτάζει το ρολόι..έξι και δέκα. Πιάνει το μπωλάκι με τα φυστίκια απο το συρτάρι του γραφείου,το τασάκι,τον αναπτήρα,τα τσιγάρα..τα τοποθετεί δεξιά και αριστερά απο το σκάκι.Κτυπάει το κινητό! Τινάζεται! Το πιάνει..Έλα λέει..στο ισόγειο πρώτη πόρτα δεξιά! Ανοιχτά είναι..σπρώξε!
Τρέχει κι ανοίγει την πόρτα με χαμόγελο. Μπαίνει μέσα ο Τάσος (Δεκαεννέα ετών ψηλός!)Κάτσε,να σου πω νέα! Λέει και κάθεται πρώτος στο γραφείο.
Κάθησε κι ο Τάκης σ'ένα πλαστικό ταπερ για τ' άπλυτα ρούχα,απέναντί του.
Ο Τάσος χάιδευε με τα δάκτυλά του τα άσπρα πιόνια που ταν στην άκρη της σκακιέρας λέγοντας: Φουκαρά φοιτητή..για το κάθισμά σου δυο πόντοι παραπάνω!..
Ο Τάκης γέλασε χωρίς να ξεκολλήσει τα μάτια του απο τα μάτια του φίλου του.
Ο Τάσος τώρα έτρωγε τα φυστίκια που βρήκε στο μπωλ μπροστά του και θρυμμάτιζε τα φυστίκια πάνω απο το σκάκι. Έραναν τα φλούδια την βασίλισσα και τον βασιλιά και άχνα δεν έβγαζαν.
Τα αγόρια γελούσαν,μιλούσαν για την σχολή τους,και οι ήχοι άπο τ' αυτοκίνητα του δρόμου σκέπαζαν πολλές φορές την φωνή τους.